IsNewsReal Films presenteert Opwindend Nieuws.
Is de scheiding voorbij? Komen geest en wetenschap weer samen?
Zijn de kerk en het laboratorium weer eens?
Sinds de wazige tijden van weleer, marcheerden de queeste naar het Goddelijke...
en de queeste naar kennis van het heelal hand in hand.
Volgens de oude Sumeriërs, was er een god van astronomie, een god van landbouw...
een god van irrigatie en de tempelpriesters waren de advocaten en techneuten...
die deze gebieden van kennis onderzochten.
Bij de oude Grieken vroegen de filosofen zich af waarom we hier zijn...
ontwikkelden de theorie over het atoom, hemelbewegingen en menselijke ethiek.
In het middeleeuws Europa steeg de westerse kerk tot een hoogte van uiterste macht.
Koningmaker, landeigenaar en dienaar van de waarheid...
de kerk nam het op zich om de enige te zijn die alles wist.
Het dogma was de wet. Maar de wetenschap ging vooruit...
en bestreed het dogma, dat de aarde het middelpunt van het heelal was.
Copernicus, Bruno en Galileo voelden allen de zware hand van de kerk.
De tragedie.
Niet in staat de wetenschap nog langer te onderdrukken...
verdeelden de kerk en de wetenschap kennis en menselijke inspanning.
Descartes vond het dualisme uit. De kerk had het onzichtbare, de wetenschap het zichtbare.
En het materialisme was geboren. Een onaangename wapenstilstand.
Wetenschappers waren niet langer gebonden en zij reageerden wraakzuchtig.
Al het onzichtbare is fantasie, waan.
We zijn absolute machientjes, werkzaam in een voorspelbaar, machinaal heelal...
beheerst door absolute, onveranderlijke wetten.
De kerk sloeg terug. Zielloze wetenschappers werden tot de hel verdoemd.
Darwin reageerde. De schepper is niets, nergens. Wij zijn willekeurige mutaties...
slechts dragers van de onvermoeibare queeste naar meer DNA in een onbetekenend heelal.
Ondertussen liepen zowel de wetenschap als de religie tegen een muur.
Als alles mechanisch was en God was de Heilige Schepper...
wat werd er dan van ons mensen verwacht?
De wetenschap groef nog verder in een dood heelal, vond en onthulde een mysterie.
In de hoekjes van ruimte en tijd vonden wetenschappers een onbegrijpelijke energie...
en geestverdovende mysteries.
Mysteries welke veronderstellen dat we allen verbonden zijn...
dat het fysieke heelal eigenlijk niet fysiek is.
Tijd en ruimte zijn slechts ideeën van dit niet-materiële.
Vandaag de dag, ontmoeten afvallige wetenschappers religieuze leiders.
Conferenties aandringend op een ontmoeting tussen wetenschap en geest komen op.
Zoals de twintigste eeuw de deuren opende van een mechanische optiek...
zal dan de eenentwintigste eeuw de ijzeren muur omver blazen...
tussen de kerk en de laboratoria?
Dit is uw IsNewsReal verslaggever, tot zover.
Het konijnenhol en hoe diep en ver we willen gaan...
is in werkelijkheid hoe ver, hoeveel wil je ontdekken over je ware aard?
Alice ging het konijnenhol in, en ontmoette de gekke hoedenmaker.
De hoedenmaker was gek.
En het idee is, dat je het konijnenhol uitwilt, nadat je er in bent gegaan.
Er zijn dus twee fasen in de wetenschap.
Er is het gekke gedeelte, waar je het konijnenhol in gaat...
en het deel waar je de gekte van je ideeën controleert...
ten opzichte van een rigoureus, strikt, vastomlijnd proces.
Volgens mij is het interessante van de wetenschap, het interessante van de fysica...
dat het een originele en nieuwe manier is om grip op de wereld te krijgen.
Volgens mij is de experimentele methode, welke belangrijk is in de fysica...
volledig verschillend van de methode van openbaring, of van meditatie, of zo iets.
Ik denk dat het niet waar is, dat aanhangers, van bijvoorbeeld het Boeddhisme...
zich kunnen indenken hun overtuigingen te wijzigen...
gebaseerd op de resultaten van enkele experimenten met elektronen.
Waarom deze klaarblijkelijke scheuring tussen kerk en wetenschap...
of wetenschap en religie vandaag de kop opsteekt?
De wortelen zitten denk ik zeer diep, omdat het terug gaat naar een overtuiging...
dat sommige boeken van de advocaten, zoals Genesis dat over het ontstaan gaat...
ons eigenlijk over het ontstaan van de wereld vertellen.
In feite zal iedere Bijbels geschoolde zeggen dat dit niet nieuw is, dat Genesis...
nooit bedoeld was om over het begin van de wereld te gaan.
Maar vele kerkelijken geloofden dat in Genesis...
een soort getuigenverslag stond, zoals CNN geeft, over het begin van de schepping.
Daarom waren er altijd veel mensen zoals de beroemde aartsbisschop...
James Ussher in Ierland in 1650, die alle leeftijden van de patriarchen berekende...
en tot zijn eigen tevredenheid ontdekte dat de schepping der aarde plaatsvond...
in 4004 voor Christus, op 17 september om negen uur 's morgens.
Volgens mij moet er een wetenschappelijke verklaring voor spiritualiteit zijn.
Maar tot voor kort was er geen goede. Volgens mij, het enige dat logisch lijkt...
is dat het eerste bewustzijn, Platonische waarden, goedheid, waarheid...
op een fundamenteel niveau bestaan van ruimte-tijd geometrie...
welke onze acties kan beïnvloeden indien wij er voor open staan...
en het ons compleet verbindt met alle andere wezens aan een compleet heelal.
De wetenschap maakt de verhalen waar wij mee leven...
en de wetenschap heeft ons een bijzonder zwak verhaaltje verteld.
Er is ons gezegd dat we een soort genetische fout zijn...
dat we genen hebben die ons hoofdzakelijk gebruiken om naar een volgende generatie...
door te stromen en dat wij willekeurig veranderen.
Het zegt dat we buiten ons eigen heelal staan...
dat we alleen zijn, gescheiden zijn en een soort eenzame vergissing zijn...
op een eenzame planeet in een eenzaam heelal. En dat bepaalt onze visie op de wereld.
Het bepaalt onze visie op onszelf. En we realiseren ons nu dat deze visie...
dit idee van gescheidenheid het meest destructieve is.
Het is hetgeen dat de meeste problemen ter wereld schept.
We begrijpen nu dat het voorbeeld fout is, dat we niet gescheiden zijn.
We zijn allen één. We zijn allen samen. In de grond van ons wezen zijn we verbonden.
Proberen we zo te begrijpen en tot ons te nemen wat daar de consequenties van zijn?
Wat betekent het nu echt voor mij en mijn leven?
We hebben een spiritueel milieu nodig.
We hebben een spirituele manier nodig om te begrijpen wat het voor de mens betekent.
Omdat de oude manier, de oude mythologie, de oude monarchie, koning, God...
tegenover de manier van oude, wetvrezende wetenschappers, dood is.
Het moet begraven worden. We hebben een nieuw rijk nodig, een nieuw visie.
Volgens mij kan vooral kwantumfysica ons op de goede weg helpen.
Volgens mij is de sleutel tot het nieuwe voorbeeld, in ieder geval op het gebied...
van medicijnen, hetgeen mijn afdeling is, dat bewustzijn echt is en een sterk effect heeft.
We moeten voorbij onze zintuigen gaan om een nieuw voorbeeld te scheppen.
Het kan best zijn, dat het dat is wat binnen in je gebeurt...
in je hersenen, in je zenuwstelsel, in je wijze van observeren...
hoe het geheugen werkt, hoe de geest werkt. Het kan best zijn, dat wat daar gebeurt...
een soort van toeschouwer/materie correlatie is, welke inderdaad de dingen...
echt voor je maken en jouw opvatting van de realiteit beïnvloeden.
Het verandert de realiteit daarbuiten niet.
Je verandert geen stoelen en vrachtwagens en bulldozers en opstijgende raketten.
Die verander je niet, nee. Maar je verandert hoe jij de dingen opvat...
hoe je misschien over dingen denkt, hoe jij je erbij voelt en hoe je de wereld ervaart.
Dit is oneindige informatie, die de hersenen iedere seconde verwerken...
en ons vertelt dat er meer in de wereld is dan wij waarnemen.
Echter, iedere keer dat wij overspoeld worden door een ervaring met onze zintuigen...
zien, ruiken, voelen, gevoel, zijn we gevoelsmatig overspoeld in onze realiteit.
We weten niet van realiteit en ons gehele besef...
van de zogenaamde realiteit daar buiten wordt gefilterd door onze zintuigen.
De hersenen verwerken vierhonderd biljoen stukjes informatie per seconde...
maar wij zijn ons slechts bewust van tweeduizend.
Dat betekent dat de realiteit continu in de hersenen plaatsvindt.
Probeer het maar eens.
Hoe weet ik wat ik moet doen? De vaas en ik zijn één.
Het kan je misschien zelfs in je werk helpen.
Ik leef door mijn ogen.
Ik handel in realiteit.
Geen vage, nietszeggende, aanraakgevoelige wereld van veranderende wat-dan-ooks.
Als het echt is, wil ik het zien.
De ogen zijn, in sommige opzichten, een camera, omdat zij informatie opnemen...
en het opslaan, maar zij zijn het niet.
Je bent niet echt in staat het iets te laten betekenen...
tot je alles werkelijk samenvoegt.
Op een bepaalde manier, heb je een regisseur nodig om alles samen te voegen...
om de film in elkaar te zetten over wat je leven en wereld nu echt zijn.
Ik sta 's morgens op en ik besluit opeens om heel serieus...
te beweren, hetgeen een echte bewering is...
dat ik niet zeker weet of mijn ogen wel goed werken.
Voor zover ik weet, al lijkt het een stevige vloer naast mijn bed te zijn...
kan er net zo goed een afgrond zijn.
Als ik niet in staat ben deze mogelijkheden...
voor zover ik het als mogelijkheden zie, te bepalen, sta ik niet op.
Ik lijk dan wel verlamd, letterlijk. Ik heb geen...
ik zal geen idee hebben hoe de volgende, werkelijke stap te zetten.
Het is zondermeer het geval dat we weten dat mijn ogen...
mij eigenlijk ieder moment kunnen bedriegen.
Deze ervaringen kennen we al langer van mensen die hallucineren.
En zelfs als we het niet deden, weten we niet hoe we fundamenteel kunnen bewijzen...
dat onze ogen ons nooit bedriegen. Dat is volkomen juist.
Maar als we besluiten 's morgens op te staan...
wijzen we mogelijkheden toe aan de verschillende hypotheses...
vergelijkbaar met het zien van de vloer naast mijn bed.
Eén hypothese is, dat er werkelijk een vloer is en dat ik het daarom zie.
Een andere hypothese is...
dat het feit dat ik de vloer zie een hallucinatie is en er een afgrond is.
Door 's morgens op te staan...
bevestig je één van de hypotheses als waarschijnlijker dan de anderen.
Uiterste realiteit, denk ik, hangt vaak af van hoe een persoon het opvat...
en wat zij werkelijk denken wat de realiteit van onze wereld is.
Als de hersenen vierhonderd biljoen stukjes informatie verwerken...
en ons bewustzijn slechts tweeduizend bevat...
betekent het dat de realiteit altijd in de hersenen plaatsvindt.
Het ontvangt die informatie, maar wij hebben het nog niet geïntegreerd.
Maar als wij kennis en informatie buiten het conventionele om krijgen...
buiten de vastgestelde paden...
of stel dat we kwantummechanica en neurofysiologie samensmelten...
en de hersenen wordt gevraagd alles te overdenken of wij moeten dat overdenken...
en de ja-maars, de mogelijkheden en de potentie onderzoeken...
en ons weten en wat we denken te weten te verbinden en het steeds maar weer herhalen...
gaan de hersenen twee onafhankelijke neuronetten combineren...
hetgeen een nieuw gezichtspunt oplevert.
En dat nieuwe gezichtspunt zal zijn of je een zaklamp neemt en schijnt...
vanuit deze tweeduizend stukjes informatie die met ons lichaam te maken hebben...
onze omgeving en tijd, slechts lichtjes, in het duister...
en op iets geheel nieuws schijnt. Dat noemen we realisatie.
Alles in orde? Ik hoorde je schreeuwen. Had je weer een nachtmerrie?
Jij was een indiaan...
die toekeek hoe het schip van Columbus zich materialiseerde in de ijle lucht.
En die medicijnman bleef je maar slaan.
Dat is...
Misschien was het een vorig leven...
of een parallelle realiteit of een toekomstig leven.
Doe normaal.
Of misschien probeerde die droom jou de waarheid te vertellen.
Ik denk dat het er van afhangt, wat jij als echt beschouwt.
Misschien moet je andere pillen proberen. - Mijn pillen zijn goed. Dank je.
Ik moet me gaan aankleden.
Ik hoop dat jij je beter voelt, Amanda.
Hemel, Amanda. Wat kun jij een trut zijn.
Mensen vragen mij naar het belang van kwantummechanica...
aangezien het allemaal zo enorm klein is.
En wat dan nog? Er zijn drie mogelijke antwoorden.
Vanuit een praktisch oogpunt maakt het allemaal geen verschil.
Je moet nog steeds werken, autorijden en wat er verder nog is.
Vanuit een tweede oogpunt...
dringt het bij alles in de wereld binnen, vooral in de wereld van elektronica.
Als je in de supermarkt scant bij de uitgang is dat een kwantummechanisch effect.
Maar volgens mij is de derde de belangrijkste...
welke eigenlijk een filosofisch aspect is. Waarom zijn filosofen zo gedreven...
over het neerhalen van de veronderstellingen van de wereld?
Uiteindelijk begreep ik het. Dankzij het bestuderen van kwantummechanica...
en het te vergelijken met klassieke mechanica. Zij vertegenwoordigen twee compleet...
verschillende manieren van denken, over hoe de wereld werkt en wat wij zijn.
Vanuit een klassiek perspectief zijn we machines.
In machines is geen ruimte voor bewuste ervaringen.
Het geeft niet als de machine sterft. Je kunt de machine doden.
Je kunt het weggooien. Het maakt niet uit.
Als zo de wereld is, zullen mensen zich zo gedragen.
Maar je kunt ook anders over de wereld denken.
De kwantummechanica wijst erop, dat wat verondersteld dat de wereld...
niet dat klokachtige geval is maar eerder een organisme.
Het is een organische samenstelling van het een of ander...
welke zich uitstrekt door tijd en ruimte.
In zo'n omgeving, hebben wat ik denk en hoe ik mij gedraag...
een veel grotere invloed, niet alleen op mijzelf, maar ook op de rest van de wereld...
dan in een klassieke wereld het geval zou zijn geweest.
Vanuit een basisopvatting die verband houdt met moraal en ethiek...
beïnvloedt wat ik denk, de wereld. Dat is op een bepaalde manier de reden...
waarom een verandering van wereldbeeld belangrijk is.
Laten we het eens over de subatomaire wereld hebben.
We spreken over wat het ons over de werkelijkheid vertelt.
Ten eerste wil ik over de subatomaire wereld vertellen...
dat het een fantasie is, geschapen door gekke geleerden...
die probeerden te ontdekken wat er gebeurt wanneer ze deze experimenten doen.
Met experimenten bedoel ik enorme energie ik kleine ruimtes en kleine tijdsspannen.
Op dat gebied wordt het nogal gestoord. Daarom is subatomaire fysica uitgevonden.
Hier hebben we een nieuwe wetenschap nodig.
Het heet kwantumfysica en beslaat dit hele gebied...
van betwistbare hypotheses, gedachten, gevoelens, intuïtie...
tot wat er nu werkelijk gebeurt. Aan de ene kant had je dus een theorie...
welke vanuit abstract oogpunt bijzonder raadselachtig was...
en aan de andere kant, vanuit praktisch oogpunt...
aanzienlijk succesvoller dan wat we ook daarvoor gezien hebben.
Dit soort situatie veroorzaakt de spanning...
waar alle onderzoeken op het gebied van kwantummechanica sindsdien gebruik van maken.
Omdat dit aan de ene kant eigenlijk een paradox is, een raadselachtige...
abstracte, verwarrende theorie.
Aan de andere kant, hebben we via deze regels geen mogelijkheid...
het weg te gooien of te verwaarlozen, omdat het bewezen het machtigste gereedschap is...
om het gedrag van fysieke systemen te voorspellen, dat we ooit gehad hebben.
Het heelal is vreemd. Er lijken twee soorten wetten te zijn welke het heelal beheersen.
In onze dagelijkse, klassieke wereld, grofweg onze maat en tijdeenheid...
worden dingen beschreven aan de hand van Newtons wetten van beweging...
die honderden jaren geleden gemaakt zijn.
Die werken heel goed met biljartballen, kanonskogels en zwaartekracht.
Echter, wanneer we de schaal verkleinen wanneer we bijvoorbeeld...
naar het niveau van atomen gaan nemen andere wetten het over.
Dit zijn de kwantumwetten, kwantumtheorie, kwantummechanica.
Op dat niveau kunnen deeltjes op dezelfde tijd op verschillende plaatsen zijn.
Zij kunnen als golven wijd verspreid en tijdelijk zijn.
Zij kunnen over grote afstanden verbonden zijn.
Zij kunnen verenigd zijn in één kwantumstadium, in één vorm...
beheerst door één golfbeweging. En op de grens, de drempel...
het gordijn tussen de kwantumwereld en de klassieke wereld is het heel mysterieus.
Soms noemt men het de ineenstorting van de golffunctie...
omdat in de kwantumwereld alles in superpositie is met meerdere mogelijkheden.
In de klassieke wereld, lijken deze meerdere mogelijkheden...
uiteen te vallen in specifieke, vaststaande keuzes.
Dus is alles in een specifieke plaats.
Kwantummechanica is eigenlijk het spel en het toonbeeld van informatie...
het spel en het toonbeeld van potentie...
golven van informatie, golven van potentiële elektronen.
Het woord potentieel is belangrijk.
Dit is niet de wereld van elektronen. Dit is de wereld van potentiële elektronen.
Maar je moet jezelf wel afvragen, golven waarvan eigenlijk?
Wat is dat veld van golven? Is het de oceaan?
Nee, het is een universele oceaan. Een oceaan van pure potentie.
Een oceaan van abstract, potentieel bestaan.
We noemen het, verenigd veld of superschakel veld.
En daar zijn wij van gemaakt.
Verbondenheid tussen alle dingen...
is het basisingrediënt van de stof van werkelijkheid.
Het is heel moeilijk te bevatten.
Maar Erwin Schrodinger zei, hij is één van de oprichters van kwantummechanica...
dat verwarring, hetgeen dit idee van verbondenheid is...
is niet slechts een eigenschap van kwantummechanica, het is de eigenschap.
Het is de eigenschap van kwantummechanica welke het zeer vreemd maakt.
En het schijnt niet in onze dagelijkse wereld te passen...
onze dagelijkse ervaringen, maar eigenlijk doet het dat wel.
Wil je een balletje gooien?
Je hoeft niet zo te doen.
Kom, speel.
Luister, hij mag jou graag. Heb je geen tijd voor een één tegen één?
Hoe lang geleden heb je voor het laatst gespeeld?
Kom, je hebt de bal, gooi.
Nee, dame, niet vanaf hier. Dat is uit. Je moet wel in het veld staan om te spelen.
Welkom bij Duke Reginalds Hof van Oneindige Mogelijkheden.
Regels van het hof. Je moet de laatste scoren.
Dat doet pijn. - Het raakte je niet eens.
Vast. - En het is niet hard.
Deze bal, is nagenoeg leeg.
We hebben allemaal op school geleerd dat de wereld ergens van gemaakt is...
materie, massa of atomen.
Atomen maken moleculen, moleculen maken materie en alles is daarvan gemaakt.
Maar atomen zijn grotendeels leeg.
Als deze bal bijvoorbeeld de kern van een atoom was..
een proton in een waterstofatoom bijvoorbeeld...
dan zou het elektron, zo bewegend de grenzen van het atoom beschrijvend...
ongeveer tot aan die berg komen, zo'n dertig kilometer verder.
En alles er tussen is leeg. Eigenlijk is het heelal grotendeels leeg.
Echter, wanneer we de schaal verkleinen, in de leegte...
komen we uiteindelijk op een niveau... het grondniveau van ruimte-tijd geometrie.
In dit grondniveau van het heelal waar er informatie is, is een patroon.
Het wordt de Planckschaal genoemd. En het is de stof van het heelal.
op dat niveau, is er al informatie sinds de oerknal.
Dus het merendeel van het heelal, zelfs de materie, is eigenlijk leeg.
Men denkt meestal dat het vacuüm leeg is.
Maar voor de innerlijke eigen gelijkheid...
van kwantummechanica en de relativiteitstheorie...
is er de gelijkheid nodig...
van 10 tot de 94 gram massa energie.
Iedere gram is E=mc^2 soort van energie.
Dat is een enorm getal. Maar wat betekent het eigenlijk?
In feite, als ik kan aannemen dat het heelal plat is...
en steeds meer astronomische data laten zien dat het aardig plat is...
als ik dat kan aannemen en als ik het volume neem...
of het vacuüm in een enkel waterstofatoom...
dat is ongeveer 10 tot de -23 kubieke centimeter.
Als ik dat volume vacuüm neem en ik neem de latente energie daar in...
er is daar een triljoen keer meer energie dan in alle massa van alle sterren...
en alle planeten tot twintig biljoen lichtjaren weg.
Dat is heel groot.
En als je daar bewust slechts een fractie kunt beheersen...
is een oerknal creëren geen probleem.
Organisaties zoals NASA, British Aerospace...
proberen allen hun hand te leggen op deze onvoorstelbaar grote zee van energie.
Zij denken dat als het lukt, we naar verschillende sterrenstelsels kunnen reizen.
Zij begrijpen dus dat in een lege ruimte die ongelooflijke energie is.
Het grootste basisidee dat kwantumfysica verondersteld...
wat ons het laat begrijpen of zelfs maar denken over dit nieuwe model...
hetgeen is dat er deze ondergrond is. Er moet een koninkrijk aan bestaan zijn...
welke niet aangeraakt of gezien kan worden...
welke het bestaan binnendruppelt en het begrip van de wereld vergroot.
Hoe meer de fysica geprobeerd heeft de fysieke realiteit vast te grijpen...
om te begrijpen waar het werkelijk van gemaakt is, wat de kernbouwstenen van het leven zijn...
aan de basis van alles, glipt het leven, het heelal door de vingers.
En als je iets verzint dat steeds abstracter wordt...
steeds abstracter tot het een koninkrijk van pure abstractie wordt.
En dat is het verenigde veld. Het is pure, abstracte potentie...
een puur abstract wezen, puur abstract zelfbewustzijn...
dat in golven van trillingen komt, de deeltjes doet groeien, de mensen...
als wat we zien in het bekende heelal.
Wat dingen verzint, zijn niet meer dingen maar wat dingen verzint zijn ideeën...
voorstellen en informatie.
En zoals ik al zei, het raakt nooit.
Een ander vreemd feit is dat objecten elkaar eigenlijk nooit raken.
Als ik met de bal dribbel, raken de atomen van de bal...
en de atomen van de grond elkaar eigenlijk niet.
Niemand raakt dus iets aan.
Kom, leg je spullen neer. Niemand zal het stelen.
Zoals ik al zei, het is mijn hof. Het is geen probleem.
Hoe lang is het geleden? - Ik zal te laat komen.
De eerste invalshoek in fysica is dat tijd niet is wat het lijkt te zijn...
ontstond uit de relativiteit.
Dat was het eerste inzicht. Tijd is niet absoluut.
Het was niet de absolute heerser van het heelal.
Dat de almachtige God niet zei, één seconde...
één meter.
Je bent in een gebied met zwaartekracht. In feite beweegt jouw hoofd...
net iets sneller dan je voeten.
De tweede wet van thermodynamica is dat dingen ontwikkelen en vooruit gaan.
Dat geeft een tijdpijl. Maar in de kwantumwereld, in de microwereld...
schijnt de tweede wet van thermodynamica niet te gelden.
En kunnen dingen achteruit gaan of tijdloos zijn.
De basisvergelijking van de fysica...
heeft een eigenschap die omschreven wordt als omgekeerd evenredige tijd.
En omgekeerd evenredige tijd houdt in dat een aantal wetten...
welke omgekeerd evenredige tijd zijn, zijn wetten met het volgende.
Voor ieder proces dat overeenkomt met deze wetten...
komt hetzelfde proces omgekeerd net zo overeen met deze wetten.
Akkoord? Dat zou moeten betekenen...
dat melk net zo vaak uit de koffie komt als dat het er in vermengd...
dat mensen er net zo vaak jonger uit gaan zien als ouder...
dat we op dezelfde manier toegang hebben tot de toekomst als tot het verleden...
dat door nu te handelen, we het verleden zouden moeten kunnen beïnvloeden...
in dezelfde mate als we de toekomst kunnen beïnvloeden.
Dat klopt dus niet. Dat alles is in strijd...
met hoe wij psychologisch de wereld ervaren.
Eén van de meest onsmakelijke ideeën is nog steeds, ondanks dat...
dat de kwantumfysica al geruime tijd bestaat de mogelijkheid of het besef...
dat de toekomst een oorzakelijk effect kan hebben op het heden.
We geloven dat het verleden een oorzakelijk effect op het heden heeft.
Ik houd de bal vast, ik laat het vallen, het valt.
Oorzaak, effect, wanneer het de grond raakt.
Maar zou de grond de oorzaak kunnen zijn dat ik de bal laat vallen?
Slechts als bewuste ervaring lijken wij vooruit te gaan in de tijd.
In de kwantumtheorie kun je ook achteruit gaan.
En er wordt gedacht dat processen in de hersenen...
gerelateerd aan het bewustzijn terugkijken in de tijd.
Zoals tegen het einde van de zeventiger jaren...
een neurofysioloog aan een universiteit in San Francisco...
genaamd Ben Libet, enige beroemde experimenten deed.
Libet bestudeerde patiënten die neuro-hersenchirurgie ondergingen...
waarbij hun hersenen openlagen terwijl zij bij vol bewustzijn waren.
Zij kregen een plaatselijke verdoving van de schedel en de hoofdhuid...
om bij hun hersenen te komen, zij waren wakker en Ben sprak met deze mensen.
Hij stimuleerde bijvoorbeeld hun pink...
en keek dan naar het deel van de gevoelscortex aan de andere kant...
daaraan gerelateerd, elektronische opnames makend...
en dan de patiënten vragen of zij het konden voelen aan hun pink.
Hij stimuleerde ook dat specifieke deel van de cortex.
Je zou zeggen, dat als je de pink stimuleert...
het enige tijd nodig zou hebben, om aan de andere kant van de cortex te komen...
waardoor de patiënt het een fractie na de stimulans zou melden.
En wanneer je het direct stimuleert, de patiënt het onmiddellijk zou melden.
Hij ontdekte het tegendeel. Het stimuleren van de pink werd onmiddellijk gevoeld.
Stimulans op de cortex gaf een vertraging.
Na alle data uitgezocht te hebben en het keer op keer herhaald te hebben...
concludeerde Libet dat de hersenen op één of andere wijze de informatie terug in de tijd gaf.
Het had dus een bepaalde tijd nodig om bij de gevoelscortex te komen...
maar de hersenen plaatsten het terug in tijd waarop de bewuste gewaarwording was...
dat de stimulans gevoeld werd toen het daadwerkelijk plaatshad.
Er zijn studies geweest welke aantoonden dat wanneer mensen beginnen...
om een hand te bewegen of op het punt staan iets te gaan zeggen...
er werkelijk activiteit is in bepaalde zenuwcellen in de hersenen...
voor men zich bewust is van wat men wil gaan doen. Het lijkt vaak...
alsof ik eerst iets doe, dan beslis wat ik ga doen, maar het al gedaan heb.
Ik kom te laat. - Je kunt niet altijd terug in de tijd.
Wat is er? Onthoud, het is leeg. - Hoe weet je dat allemaal?
Ik lees Dokter Kwantum strips. Iedereen denkt dat het alleen...
voor kinderen is, waar ik weet dat het echt is. Zo doe ik mijn magie in het hof.
Wat ze ons dus op school hebben geleerd, is niet echt zoals het is.
En dat onze zintuigen ons bedotten.
Je moet het je gewoon afvragen. Wat is deze realiteit waar wij in zitten?
Kwantumfysica zegt dat het net golven van informatie zijn.
Moet ik dat geloven? Hopelijk niet.
Zo doe ik mijn magie in het hof. Ik kies altijd als eerste het wonderkind.
Dokter Kwantum zegt dat iedereen het heeft, iedereen doet het.
En doet het continu, iedere keer dat we kijken.
En zie hier, de grootvader van alle kwantumrariteiten...
het beruchte dubbelgaats experiment.
Om dit experiment te begrijpen, moeten we eerst zien hoe deeltjes...
eigenlijk kleine balletjes, zich gedragen.
Als we willekeurig met iets kleins, een knikker of zo, op het scherm schieten...
zien we een patroon op de achterwand waar zij door het gat gingen en het raakten.
Als we er nu nog een gat bij maken...
zouden we een zelfde band aan de rechterkant verwachten.
Laten we nu golven bekijken.
De golven raken het gat en spreiden uit, raken de achterwand met volle kracht...
recht in lijn met het gat.
De streep helderheid op het achterscherm laat de intensiteit zien.
Het is gelijk aan de lijn die de knikkers maken.
Maar na het aanbrengen van het tweede gat...
gebeurt er iets anders.
Als de bovenkant van een golf de onderkant van een andere golf raakt...
schakelen zij elkaar uit.
Hier is een interferentiepatroon op de achterwand.
Daar waar twee pieken elkaar raken, is de grootste intensiteit, de heldere lijnen...
en waar zij elkaar uitschakelen is niets.
Wanneer we dus dingen, dat wil zeggen, materie, door twee gaten gooien...
krijgen we dit, twee raakbanden.
En met golven krijgen we een interferentiepatroon van veel banden.
Zo ver, zo goed. Nu naar de kwantum.
Een elektron is een heel klein stukje materie, als een knikkertje.
We zullen er een stroom van door één gat sturen.
Het gedraagt zich hetzelfde als de knikker, één enkele band.
Als we dan deze deeltjes door twee gaten zouden schieten...
zouden we, net als bij de knikkers, twee banden moeten krijgen.
Wat? Een interferentiepatroon.
We schoten met elektronen, kleine stukjes materie.
Maar we krijgen een patroon als bij golven, en niet als bij knikkertjes.
Hoe kunnen stukjes materie net als een golf, een interferentiepatroon creëren?
Het is niet logisch. Maar de fysici zijn slim.
Zij dachten dat deze balletjes misschien tegen elkaar botsten en dat patroon creëerden.
Zij besloten de elektronen er stuk voor stuk door te schieten.
Dan zouden ze nooit met elkaar kunnen interfereren.
Maar na een uur leek hetzelfde patroon zichtbaar te worden.
De conclusie is onontkoombaar.
De enkele elektron vertrekt als deeltje wordt een golf van potentiëlen...
gaat door beide gaten en interfereert met zichzelf...
om de achterwand als een deeltje te raken. Wiskundig gezien is het nog vreemder.
Het gaat door beide gaten en gaat door geen van beide.
En het gaat alleen door de ene en het gaat alleen door de andere.
De mogelijkheden zijn allen in superpositie met elkaar.
Maar fysici waren hierdoor totaal verbijsterd.
Zij besloten te spieken en te kijken door welk gat het werkelijk gaat.
Zij plaatsten een meetinstrument bij één gat...
om te zien door welk het ging en lieten het vliegen.
Maar de kwantumwereld is veel mysterieuzer dan zij zich konden voorstellen.
Toen zij keken, ging de elektron zich weer als een knikkertje gedragen.
Het maakte een patroon van twee banden, geen interferentiepatroon van vele.
De actie van het meten, het observeren van door welk gat het ging...
betekende dat het slechts door één gat ging, niet door beide.
Het elektron besloot zich anders te gedragen...
alsof het wist, dat het bekeken werd.
Op dat moment stapten de fysici voor altijd in de wondere wereld van het kwantumgebeuren.
Wat zijn materie, knikkers of golven? En golven van wat?
En wat heeft een toeschouwer met dit alles te maken?
De toeschouwer liet de golffunctie instorten, alleen al door het toeschouwen.
We zijn altijd de toeschouwer. Maar soms identificeren we ons...
dusdanig met het gebeuren dat we zelfs het aspect toeschouwer verliezen.
Daarom raakt de materialist verloren en denkt dat we zonder toeschouwer kunnen.
De fysicadata zeggen dat een object zelf werkelijk een vereenvoudiging is...
van wat de daarbuiten noemen.
Eén is speciaal, als we kijken naar atomaire en subatomaire deeltjes...
of naar atomaire en subatomaire materie in welke vorm dan ook...
ontdekken we dat hoe we het gaan bekijken, wat we kiezen om het er mee te bekijken...
de eigenschappen verandert van wat we daarbuiten bekijken.
Ligt het aan de toeschouwer en dat het zo ingewikkeld is om het te begrijpen...
die rare, vreemde wereld...
van kwantumdeeltjes en hoe ze reageren?
Ligt het dan aan de toeschouwer?
En al kunnen we geen kwantumveld hebben...
zonder de observatie van de wetenschappers die er zijn geweest...
die het ontdekt hebben, laagje na laagje, het zijn allemaal toeschouwers...
maar geen ervan is het op alle punten in het veld er over eens...
omdat zij het veld mathematisch benaderen, vanuit verschillende invalshoeken.
In de kwantummechanica weten we niet...
hoe ons als toeschouwers in de wereld te vestigen.
We weten niet hoe we onszelf als toeschouwers moeten behandelen...
gewoon als een ander deel van het fysieke systeem dat we beschrijven.
Wij weten alleen op een traditioneel beschreven wijze kwantummechanica te doen...
door de toeschouwer buiten het systeem dat je beschrijft te houden.
Het moment dat je hem erin laat, krijg je allemaal paradoxen.
We worden in de kwantummechanica gedwongen dingen te zeggen...
als, het boek doet wat het moet doen vanwege de kwantummechanica...
en ik zie het omdat ik hier ben en ik het zie.
En het tweede deel van de zin kun je beter niet analyseren...
door kwantummechanica erop toe te passen, want dan stort het in.
Daarom zijn er twee gescheiden evolutiewetten van het fysische systeem...
één van toepassing als je niet kijkt, de andere als je wel kijkt.
Dat is belachelijk.
We zullen nooit een wiskundige uitleg of formule kunnen verbinden...
aan deze situatie waarin een bewuste toeschouwer het antwoord heeft.
Men zegt, de meetinstrumenten, de opnamerecorder...
en voilá, het staat op tape, het is opgenomen.
Je vergeet één deel in de vergelijking, iemand moet naar de tape kijken.
Tot er iemand naar de tape kijkt, is er niets opgenomen.
Als je niet kijk, zijn er golven mogelijkheden.
Als we kijken, zijn het ervaringsdeeltjes.
Een deeltje, wat we zien als een vast ding...
bestaat werkelijk in een zogenaamde superpositie...
een uitgespreide golf van mogelijke posities en het is allemaal opeens.
Op het moment dat je kijkt, floept het gewoon in één van de mogelijke posities.
Het is eenvoudig situaties te creëren...
waar de vergelijkingen van beweging zullen voorspellen, dat...
zeg maar, de golffunctie, de psi van een basketbal...
uniform gedistribueerd is over het basketbalveld.
We hebben geen idee hoe zo'n staat er uit zou zien.
Volgens de wet van de kwantummechanica wordt het verondersteld een staat...
gespeend van iedere logica te zijn, zelfs om te vragen, waar de basketbal is.
Dat is, volgens de wet van de kwantummechanica het vragen waar de basketbal is...
wier psi uniform gedistribueerd is over het hele basketbalveld...
het logische equivalent van het vragen hoe de huwelijkse staat van nummer vijf is.
Snap je? Het gaat er niet om dat je het antwoord niet weet...
je weet niet of nummer vijf getrouwd is of een vrijgezel...
maar dat het een bijzonder ontoepasselijke vraag is in de eerste plaats.
Nummer vijf heeft geen huwelijkse staat. Er is niets om naar te vragen.
Net zoals een basketbal, wier functie uniform gedistribueerd was...
over het hele basketbalveld...
geen positie heeft, waar toepasselijk naar gevraagd kan worden.
Dat is nu precies de crux van het meetsysteem...
hoewel de Schrodinger vergelijking onder bepaalde omstandigheden voorspelt...
omstandigheden eigenlijk alleen bekend om te reproduceren in een laboratorium...
dat basketballen in dat stadium zouden moeten komen...
waar geen begrijpelijke feiten zijn...
zelfs geen zinnige vraag over waar zij zijn.
En toch, wanneer we naar het basketbalveld kijken in zulke situaties...
zien we onveranderlijk een basketbal hier of een basketbal daar, of daar.
Het feit dat we de basketbal op een specifieke plek zien...
in tegenstelling tot het te zien in een sciencefictionachtig stadium...
waarvan wij ons niet kunnen voorstellen hoe het er uit ziet...
waar niets eens de vraag bestaat over wat zijn plek is.
Het feit dat we het altijd in een beschrijfbare plek zien...
is een uitgesproken geweldpleging op deze vergelijkingen van beweging.
En het is precies daar dat het probleem van het meten opkomt.
Als je toekijkt, gebeuren dingen. Als je niet toekijkt, gebeurt er niets.
Superhelden gebruiken superpositie met de wereld potentiële banden...
van realiteit tot we kiezen. Helden kiezen wat zij willen...
op veel plaatsen tegelijk zijn, vele mogelijkheden in één keer ervaren...
en zich dan storten op die ene.
De vraag is, hoe diep wil je het konijnenhol in?
Jouw eigen hersenen creëren meerdere mogelijkheden in je onderbewustzijn.
De superpositie van mogelijkheden zitten in het onderbewuste.
Misschien ben jij je er wel bewust van, maar zij bestaan volgens mij...
in superpositie van meerdere mogelijkheden...
welke na een tijdje één voor één met elkaar botsen...
projecteren of plannen in de toekomst of een gedachte voor zichzelf uitsturen.
Goed geschoten.
Maar de betovergrootvader van die vreemde kwantumrariteiten...
is verstrikking.
Als de symmetrie van tijdsomkering het besef van tijd vernietigd...
dan vermorzelt verstrikking onze belevenis van ruimte.
Twee object, twee elektronen die samen gecreëerd zijn, zijn verstrikt.
Zend er één naar de andere kant van het heelal.
Doe iets met de ene en de ander reageert direct.
Onmiddellijk.
Dus of de informatie reist heel snel...
of zij zijn in werkelijkheid nog steeds verbonden.
Zij zijn verstrikt.
En aangezien alles verstrikt was op het moment van de oerknal...
betekent het, dat alles elkaar nog steeds raakt.
Ruimte is slechts de constructie, welke suggereert dat er aparte objecten zijn.
Zijn we al diep genoeg in het konijnenhol?
Je kunt nu in diverse laboratoria in de Verenigde Staten...
objecten zien, groot genoeg om met het blote oog te zien...
en die zijn op twee plaatsen gelijktijdig. Je kunt het zelfs fotograferen.
Ik denk dat als je een foto zou laten zien, men zou zeggen, geweldig...
een leuke vlek gekleurd licht daar en daar is er ook een stukje van.
Dus een foto van twee vlekken. Wat dan nog?
Superpositie is voorontdekking.
In de film had ik het over naontdekking.
Onder normale omstandigheden, is een enkel object, eenmaal ontdekt...
slechts op één plaats.
Er worden echter momenteel stadia van materie gecreëerd...
waarbij een object op verschillende plaatsen gelijktijdig kan zijn, niet slechts twee...
maar zo veel als drieduizend posities.
De eerste van deze objecten, werden de Bose-Einstein condensatoren genoemd.
Zij zijn enkel golffuncties, dus enkele deeltjes...
maar al zijn ze een golffunctie, de golffunctie heeft meerdere posities.
Jij zegt, kijk de kamer in, je ziet het zo. Ik zie twee dingen.
Nee, dat zijn geen twee dingen, het is één ding. Hetzelfde ding op twee plaatsen.
Het verraderlijke is dat we nog steeds een enkel golffunctie hebben.
Het zijn niet drieduizend aparte golffuncties.
Het is één golffunctie. Dus is het één deeltje.
Ik verwacht niet dat het de mensen de mond doet openvallen...
want ik denk niet dat de mensen het echt geloven.
Niet dat men zal zeggen, je liegt, of de wetenschappers zijn in de war...
volgens mij is het zo raadselachtig, dat je niet begrijpt hoe wonderbaarlijk het is.
Eén deeltje op drieduizend, verschillende plaatsen.
Als je er één zou wegen, zou die dan één drieduizendste wegen?
Je kunt niet één wegen. - Waarom niet?
Omdat het één deeltje is.
Het is een onverdeelbaar deeltje.
Maar het is op verschillende plaatsen.
Kun je er geen op de weegschaal leggen? - Nee, het is ondeelbaar.
Het verraderlijke is, dat het geen drieduizend aparte deeltjes zijn.
Ook al lijkt het er wel op? - Inderdaad.
Zo kun je er naar kijken, werkelijk één zien met drieduizend.
Je kunt het eenvoudiger zien en er slechts twee of drie zien.
En je kunt zien, dat, dat wil zeggen, als je doorgaat, als je het Web opgaat...
zie je er foto's van. Je ziet die stipjes in de ruimte zweven.
Dit zijn verschillende delen van één object.
Zij zijn niet te scheiden. Het zijn niet vier of zes aparte objecten.
Het is één golffunctie, het is één object.
Dat is de echte hersenkraker, nietwaar? Want als je er over nadenkt...
Wacht even, nee, ze zijn hier. Het is zo duidelijk één, twee, drie.
Nee, je kunt niet één loshalen van de rest. Als je probeert één los te halen...
zal het hele ding gewoon verdwijnen. Je hebt toch naar Star Wars en zo gekeken?
Alles lijkt gewoon iets als, wat betekent het eigenlijk?
Maar je moet er werkelijk bij stil staan wat het betekent.
Het is hetzelfde object op twee plaatsen tegelijk.
Mensen prutsen in het laboratorium, worden boos over dingen en gaan lunchen...
zij gaan naar huis en leven hun levens...
alsof er niets bijzonders gebeurt, want zo gaan zij er mee om.
En toch is die geheel verbazende magie recht voor je ogen.
Waar ben jij in vredesnaam? De hele studio zit vol mensen, maar...
hemel, er is geen fotograaf. Waar zou zij kunnen zijn?
Marsmannetjes? Het monster van Loch Ness? Een spannend afspraakje?
Twee eenvoudige, zwarte dozen, zoals deze, met daarin een eenvoudig elektrisch circuit...
met een paar diodes, een oscillator, een EPROM, wat weerstandjes en batterijtjes.
Dat is eigenlijk alles. We wikkelen één in aluminiumfolie.
We stoppen het in een elektrisch geaarde kooi van Faraday.
De ander zetten we boven op een tafel...
omringd door vier goedgekwalificeerde, mediterende mensen met hoger zelfbewustzijn.
Zij zullen in een diepe meditatie gaan. Zij reinigen de omgeving.
Zij maken het eigenlijk een geheiligde ruimte...
met hun geestreinigende procedures en hun bedoelingen.
Dan spreekt één de specifieke bedoeling hiervan uit.
De bedoeling is om een speciaal doelexperiment te beïnvloeden.
Het kan het verhogen met één van de Ph-waarde van zuiver water zijn...
of het verlagen met één van de Ph-waarde.
We gebruikten deze apparaten bij alle experimenten en zij bleken zeer succesvol.
In het meditatieve proces, nadat iemand de speciale bedoeling uitsprak...
alle vier, onwillekeurig zijn aan de beurt geweest, gedurende zo'n vijftien minuten.
En dat was het dan. Dan werd een onderliggende bedoeling uitgesproken...
om het in het apparaat op te sluiten.
We nemen één zo'n apparaat met aluminiumfolie.
We doen het in een zachte verpakking. Daarna in een FedEx pakje.
We verschepen het tweeduizend mijl naar het laboratorium in Minnesota.
En zodra het daar is, gaat het in zijn eigen elektrisch geaarde kooi van Faraday.
De volgende dag doen we hetzelfde met de controle.
Het experiment is bezig. Eigenlijk haalt één het apparaat eruit...
zet het binnen een paar meter van het experiment en zet het een poosje aan.
Dat is alles. We hebben in de loop der tijd geleerd dat er nog een factor was.
We ontdekten dat het gebruik ervan, we noemen het doelbedrukte, elektrische apparaten...
het voortdurende gebruik hiervan, bepaalt op een manier een ruimte...
naar een hoger niveau van symmetrie en we krijgen een nieuw fenomeen.
Dat wil zeggen, dat het apparaat werkt. Dat wil zeggen, dat de Ph...
die normaal is, één punt stijgt, als dat het doel was, of het zakt.
Eén hele Ph punt of verder, ben je dood. Dat betekent het voor de mensen.
REG machines, Random Event Generators, gooien elektronisch een muntje op.
Eén REG-experiment, dat lang geleden heel vaak gedaan werd...
honderden keren in de laatste veertig jaar of zo, sinds de zestiger jaren...
was een willekeurige generator die alleen series van bits genereerde.
Nullen en enen. Net als muntjes opgooien. Iemand vroeg je een toets in te drukken.
Dat leverde tweehonderd bits op...
en dan vroeg hen te zeggen, zorg voor meer enen dan nullen.
Als je alle boeken er op naslaat, alle honderden experimenten die gedaan zijn...
kun je één vraag stellen...
maakte het iets uit dat mensen probeerden meer enen of nullen te krijgen?
Het antwoord hierop is een volmondig, ja, het maakt iets uit.
Op een bepaalde manier is het doel verbonden...
met het gebeuren, met de uitkomst van de willekeurige nummergeneratoren...
zodat wanneer je meer enen wilde, kreeg je ook meer enen.
Wanneer men het dus in de kwantumfysica over een geheel willekeurig proces heeft...
houdt men geen rekening met het bijzondere effect...
van de menselijke gedachte, de menselijke bedoeling.
Tijdens de OJ Simpson rechtszaak keken veel mensen televisie...
omdat er een rechtbankdrama aan de gang was. En Radin voelde aan dat er...
nogal wat bedoelingen rondwaarden op het hoogtepunt van het drama.
Hij huurde wat psychologen in, die het drama bijhielden.
Tegelijkertijd bestudeerde Radin het gedrag van de willekeurige nummergeneratoren.
Toen ontdekte Radin dat wanneer er sterke bedoelingen in het gerechtshof rondwaarden...
de afwijking van deze willekeurig nummer generatoren...
zeer hoog werd.
Daardoor vraag jij je natuurlijk af, of mensen...
de wereld, of de realiteit die zij zien beïnvloeden. Reken er maar op.
Een ieder van ons beïnvloedt de realiteit die we zien.
Zelfs als we ons ervoor willen verstoppen en slachtoffer spelen, doen we het.
Zeg me maar wie je bent. - Goed. Maar snel graag, alstublieft.
Ik krijg hoofdpijn van deze modellen. - Tien minuten.
Onze ondergrondse tentoonstelling komt uit Japan, van meneer Masaru Emoto.
Meneer Emoto raakte bijzonder geïnteresseerd...
in de moleculaire structuur van water en waardoor het wordt beïnvloedt.
Wat is het meest ontvankelijke van de vier elementen.
Meneer Emoto dacht dat het misschien zelfs zou reageren op non-fysieke gebeurtenissen.
Daarop begon hij een aantal studies, toegepaste, mentale stimuli...
en fotografeerde het met een microscoop.
Voor één watermonster, druppelen we vijf cc op ieder petrischaaltje.
Dan zetten we die vijftig petrischaaltjes drie uur lang in een vriezer van -25 graden.
Vervolgens gaan ze een vriezer in van -5 graden...
waar een microscoop met camera staat. We fotograferen iedere druppel afzonderlijk.
We nemen eerst foto's van water waar geen informatie inzit.
Daarna nemen we het water met informatie en doen precies hetzelfde.
Dan vergelijken we de foto's.
Toen we gevoelens van liefde en dankbaarheid in het water projecteerden...
werd het een prachtig kristal.
Op zulke momenten zal het water vrede hebben.
Deze eerste foto is genomen van water van de Fujiwara Dam.
Deze foto is hetzelfde water, na de zegen van een boeddhistische monnik.
In deze volgende serie foto's heeft meneer Emoto woorden geprint...
op flessen gedestilleerd water geplakt en een nacht laten staan.
De eerste foto is van het pure, gedestilleerde water...
de essentie van het water zelf. Deze volgende foto's, zoals u ziet...
zijn alle anders. Dit is de Chi van Liefde.
En hier langs gaan we naar Dank U.
En u kunt zien waar hij dit op deze fles heeft geplakt.
Maar als u Japans kunt lezen, wist u dat al.
Meneer Emoto heeft het over de gedachte...
de bedoeling, welke de drijvende kracht achter dit alles is.
De wetenschap hoe dit werkelijk de moleculen beïnvloedt is onbekend...
behalve voor de watermoleculen, natuurlijk.
Het is werkelijk fascinerend als je bedenkt dat 90% van ons lichaam uit water bestaat.
Dat zet je tot nadenken, nietwaar? Als gedachten dat met water kunnen doen...
bedenk eens wat onze gedachten met ons kunnen doen.
Eén van de interessantste experimenten met Random Event Generators...
vond plaats toen het eigenlijk te laat was.
Eén van de onderzoekers van Princeton en enkele anderen...
besloten uit te proberen of je de machine ook kunt beïnvloeden, nadat het gedraaid had.
Ze draaiden de zaak om, in plaats van een computer met een beeldscherm...
hadden zij een gecomputeriseerde situatie van geluidsbanden.
Zij maakten klikken in het linker of in het rechteroor.
Zij hadden het al eens afgespeeld terwijl er niemand was die luisterde...
dus het had al gedraaid. Zij plaatsten dat in een kluis en gaven toen de band...
de band die al gedraaid had, aan een deelnemer en zeiden...
Neem het mee naar huis. Luister er naar...
en zorg dat je meer linkeroor dan rechteroor klikken krijgt, door jouw bedoeling.
De persoon deed het. Zij gaven de band terug en speelden het af...
en wat denk je, de band uit de kluis speelden zij ook af...
en zij ontdekten dat zij hetzelfde waren, allebei met meer linker dan rechter klikken.
Wat was er aan de hand? Het was dus niet dat de deelnemer het beïnvloed had...
op het moment dat hij er naar luisterde.
Zijn gedachten en bedoeling reisden terug in de tijd...
en beïnvloedde het op het moment van genereren.
De meeste mensen beïnvloeden de realiteit...
op een consistente, substantiële wijze omdat zij niet geloven dat ze het kunnen.
Hoe we de wereld om ons heen bekijken, is hoe het terug komt bij ons.
En de reden waarom mijn leven, bijvoorbeeld weinig plezier, geluk en voldoening heeft...
is dat mijn focus precies die dingen mist.
Als we slachtoffers zijn, moeten we onszelf afvragen...
of we een slachtoffermentaliteit hebben.
Als ik steeds pech, ongelukjes en tragedies heb...
komt het misschien omdat mijn mentaliteit hoofdzakelijk gericht is...
op het accepteren dat het leven zo is, dus is het zo.
Waarom kan ik die dingen niet bereiken? Hoofdzakelijk door gebrek aan focus.
Gemiddeld verslapt de aandacht per persoon zes tot tien seconde per minuut.
Wanneer je de bedoeling wilt focussen moet je een eenzijdige gedachte hebben.
Daarom leren enkele oude, occulte trainingen mensen zich te focussen op een vlam...
eigenlijk een brandende lucifer zodat je leert je aandacht...
in een smal kanaal te richten, waardoor de dichtheid van de energie groter wordt.
De geest is opgebouwd in lagen, zoals het heelal is opgebouwd in lagen...
van oppervlakkig tot diepgaand. Als we de geest gebruiken op ieder niveau...
van oppervlakkig tot diepgaand, hebben we heel weinig kracht.
We kunnen nauwelijks een stofje van het tafelblad verwijderen...
zonder onze handen te gebruiken. Zo zwak kan het bewustzijn zijn.
Maar op het diepste bewustzijnsniveau creëert het bewustzijn een heelal.
Maar het verbaast ons toch altijd...
dat we willen genezen door handoplegging...
de doden tot leven wekken en brood in onze handen te toveren.
En we vragen ons altijd af, waarom we het niet kunnen.
Maar we kunnen niets vragen, waar we niet al het antwoord op weten.
En het antwoord is, omdat we niet geloven dat we het kunnen...
en het niet in onze agenda van persoonlijke verslavingen past, het ons bepaalt.
We hebben nooit tijd genoeg gehad...
om voor anderen te zorgen behalve onze eigen emotionele, verslavende behoeften.
Hoe ging de sessie? - Waardeloos.
Jouw baas heeft gebeld. Hij maakt zich zorgen om je.
Amanda, dank je dat ik hier mag blijven. Ik weet dat ik soms een kreng ben...
en dat het zwaar was, na Bob en zo. En...
jij was gewoon geweldig.
Ik maak rommel en ik ruim later wel op, maar eigenlijk is dat niets voor jou.
Ik denk soms dat jij me verstandig maakt. - Ik?
De dag dat ik iemand verstandig maak, hebben we grote problemen.
Hoe dan ook, ik heb iets voor je gemaakt als een dankjewel cadeautje.
Open het.
Ik heb jouw foto's doorzocht en mijn favorieten eruit gehaald.
Het duurde een eeuwigheid, er zaten zoveel goede tussen.
Dit.
Voor al de geweldige foto's die je nog gaat nemen.
Ik had een rare dag.
Dankjewel.
Waarom zijn we hier?
Als gedachten dat met water kunnen doen...
bedenk dan eens wat onze gedachten met ons kunnen doen.
Ik dacht over waar gedachten van gemaakt zijn. Is er een substantie van gedachte?
Dit is een droom die ik heb. Als in een droom, komen verschillende karakters op je af...
spreken met je en ontmoeten je. Het is mogelijk op een ander...
droomniveau te komen, waar je ieder karakter uit die droom wordt.
We kunnen terug en vooruit in de tijd.
Tijd is relatief. - Het gaat terug in de tijd.
Dan weer vooruit in de tijd. - Tijd was niet absoluut.
Informatie. - Tijd is omgekeerd evenredig.
Natuurlijk kunnen zowel achteruit als vooruit gaan in de tijd.
Bestaan alle realiteiten in het kwantumveld gelijktijdig?
De eigenlijke gebeurtenis van ervaring...
Er zijn werkelijk verschillende werelden waarin we leven.
De macroscopische wereld die we zien.
De wereld van onze cellen. De wereld van onze atomen.
De wereld van onze kernen. Het zijn echt allemaal andere werelden.
Zij hebben hun eigen taal. Zij hebben hun eigen wiskunde.
Ze zijn niet alleen kleiner. Ieder is echt geheel anders, maar ze zijn wel aanvullend.
Want ik ben mijn atomen, maar ik ben ook mijn cellen.
Ik ben ook mijn macroscopische psychologie. Het is allemaal waar.
Er zijn alleen verschillende niveaus van waar.
Het diepste niveau van waar ontdekt door de wetenschap en de filosofie...
is de fundamentele waarheid van eenheid.
Op dat diepste, subnucleaire niveau van onze realiteit...
zijn jij en ik werkelijk één.
Dit leidt langzaam tot het besef dat er een onzichtbare verbinding tussen alles is.
Fysici geven het een naam. Zij noemen het verstrikking.
Einstein zei dat hij niet kon geloven dat kwantummechanica waar kon zijn...
omdat het vereiste dat er op afstand een nauwe actie plaatsvond.
Dat was zijn voorwaarde.
Hij bedoelde, dat wanneer we een gewoon idee van de stof van realiteit hebben...
lijkt het of deze twee plaatsen in een absolute ruimte zijn...
gescheiden en zullen elkaar nooit raken. Maar dat is niet waar.
Op een dieper niveau, welke niet duidelijk met het blote oog te zien is...
zijn twee plaatsen in een ruimte hetzelfde. Zij vallen samen, bestaan samen.
Als we bedenken dat gezond verstand zoals gezond verstand gelijk is aan...
wat je zintuigen je over de wereld vertellen als de wereld werkelijk zo gemaakt is...
slaan dingen als psychische en mystieke ervaring nergens op...
want het hele punt van psychische en mystieke ervaringen dat het vreemd maakt...
is het gevoel dat er een soort verbinding is tussen wat in jouw hoofd gebeurt...
en dingen elders, elders in ruimte en tijd. Dit standpunt van kwantummechanica...
voorziet in een manier om deze vreemde ervaringen te plaatsen.
En het herplaatst het van magische informatie die op de een of andere manier...
in mijn hoofd komt, van signalen en krachten of zoiets...
naar verschillende opvattingen, welke op een bepaalde manier in je hoofd zitten...
maar ook uitgespreid zijn door ruimte en tijd.
Als ik dus in staat ben een telepathische indruk van iemand op afstand te krijgen...
is dat niet omdat ik er naar sprong en het ving maar omdat op een diep niveau...
mijn hoofd en het hoofd van de ander op dezelfde plaats zijn.
We raken de hele tijd verstrikt wanneer we telepathisch communiceren.
Deze ervaringen zijn zeer opvallend.
Ik kan werkelijk je gedachten lezen als ik met jou verstrikt raak.
Zulke dingen gebeuren. Er zijn afstand zichtexperimenten.
Er zijn nu zelfs experimenten waarbij je lichtflitsen ziet...
en je hersenpotentiëlen die oppakken, wat opgewekt potentieel wordt genoemd...
dat gemeten kan worden door een EEG machine aangesloten op je hersenen.
En ik zit hier. Geen lichtflitsen. Ik kan je niet zien.
Toch, mijn hersenpotentieel, omdat ik met jou verbonden ben op het gebied van bedoeling...
probeert rechtstreeks te communiceren met jouw ervaringen.
Die bedoeling biedt mij de mogelijkheid...
om gelijktijdig een hersenpotentieel te hebben in mijn hersenen.
Het is het eerst gedaan door Jacobo Grinberg aan de universiteit van Mexico...
en wordt nu herhaald door Peter Fenwick in London.
De dag zou zonsopgang moeten zijn, het begin van een grote gedachte moeten zijn.
Ik word 's morgens wakker en creëer bewust mijn dag zoals ik wil dat alles gebeurt.
Soms, omdat mijn hersenen alles onderzoeken wat ik wil dat er gebeurt...
duurt het even om tot rust te komen...
en op het punt te komen waar ik werkelijk, doelbewust mijn dag creëer.
Maar hier gaat het om. Ik creëer mijn dag...
en er gebeuren zomaar dingen die onverklaarbaar zijn.
Ik weet dat die uit het proces komen of het resultaat zijn van mijn creatie.
Hoe vaker ik dat doe, hoe groter het neuronet wordt dat ik in mijn hersenen opbouw...
dat ik accepteer dat het mogelijk is...
en geeft het me de kracht en drijfveer het de volgende dag weer te doen.
En we creëren allemaal onze eigen realiteit en we doen dat omdat we de toeschouwer zijn.
We zijn allemaal de eigen toeschouwer van onze eigen realiteit.
En ieder van ons individuele bewustzijn...
creëert onze eigen, individuele realiteit op wonderbaarlijke wijze.
Mijn zoon, Evan, de fysicus, zegt dat het verslavend is.
Als ik één realiteit heb en iemand anders heeft een andere realiteit...
Het is vanavond tenslotte de Super Bowl.
En de Eagles hebben een realiteit die anders is dan die van de Patriots.
En slechts één van die realiteiten wordt de ware realiteit.
Er zit dus verslaving in en er zijn interfererende patronen.
Als we de kwantumfysica en het begrip eenvoudig houden voor de leek...
dat ons toeschouwen een direct effect heeft op onze wereld.
Ik denk dat als we het heel simpel houden, dan kan men beginnen...
met het oefenen in de vaardigheid van het observeren.
De subatomaire wereld reageert namelijk op ons toeschouwen...
maar de gemiddelde persoon verliest iedere zes à tien seconde per minuut de aandacht.
Dat laat niet veel ruimte voor de aandacht. Hoe komt het uitgebreide antwoord over...
bij iemand die niet eens kan focussen en concentreren?
Misschien zijn we gewoon slechte toeschouwers.
Misschien hebben we de vaardigheid tot toeschouwen niet eens...
en misschien is het een vaardigheid.
Misschien zijn we zo verslaafd aan de buitenwereld...
en zo verslaafd aan de stimulus en reactie van de buitenwereld...
dat de hersenen gaan werken als antwoord in plaats van creatie.
Als we de juiste kennis bezaten, het juiste begrip en de juiste instructies kregen...
zouden we enorm veel feedback in ons leven kunnen zien.
Als je de moeite neemt om een nieuw leven te ontwerpen...
en je maakt dat het allerbelangrijkst en je bent er iedere dag mee bezig...
zoals een tuinman voor zaaigoed zorgt, zul je uiteindelijk oogsten.
Wij draaien het holodek. We zijn collectief. Het is daar.
Het is zo flexibel, dat alles wat je maar bedenkt, erdoor gecreëerd wordt.
En je leert, ik bedoel, jouw bedoeling...
zorgt dat dit ding het materialiseert, als je eenmaal bewust genoeg bent.
Wat is dan bewustzijn? Wat is bewustzijn?
Bewustzijn is moeilijk te definiëren. Wat is bewustzijn? Waar komt het vandaan?
Men probeert bewustzijn uit te leggen, te ontdekken wat het werkelijk is...
wat het voor ons als mens betekent, waarom we het zelfs maar hebben.
Een eenvoudige manier om het te definiëren heeft te maken met bewust zijn...
en specifiek met het zelf bewust zijn. Zo hebben wij minstens zelfbewustzijn...
om te weten wanneer we in een spiegel kijken...
dat wij naar onszelf kijken en niet iemand anders of een dier.
En denk je dat de wetenschap het beter begrijpt...
dan het weet om te gaan met een hete aardappel, genaamd bewustzijn...
dat zo veel raakvlakken heeft met geheime geloofsculten als voodoo?
Bewustzijn is buiten de vergelijkingen van de fysica gehouden...
in het algemeen alswel in de kwantumfysica om een simpele reden...
op die manier is het makkelijk.
Ik haat bruiloften.
Een bruiloft? Kom nu, Frank.
Het is een mooie opdracht, als je het op die manier bekijkt.
Wat valt er te bekijken? Ja, ik wil. Zij wilden.
Hemel, Amanda. Je leeft gewoon in het verleden.
Alles bij jou gaat om wat er gebeurd is. Je haat kerken, bruiloften en mannen.
Bewustzijn. Het is lastig te definiëren.
Voor mij is bewustzijn een bijproduct van de geest die een dichte massa ingaat.
Maar we hebben nog een heel lange weg te gaan...
voor we in het stadium komen dat het betekenisvol voor ons is...
om te vragen, of we God zullen kennen.
De meeste mensen denken aan God als die grote figuur in de lucht...
met de witte baard, die het menselijk ras van bovenaf bestudeert.
Zij zien ons hier op aarde als een natuurlijke testomgeving...
waar we voor een periode door God zijn geplaatst...
en God kijkt van bovenaf toe, noteert de resultaten op zijn laptop...
of we ons gedragen naar zijn ontwerp, of dat we zondigen, zoals het genoemd wordt.
Een compleet gestoord idee.
Hoe kunnen we tegen God zondigen, het soort God waar mensen in geloven?
Hoe zou het hem iets kunnen schelen? Hoe zou het zo belangrijk kunnen zijn...
dat het zo ernstig zou zijn, dat Hij ons tot eeuwig lijden zou verdoemen?
Dat zijn belachelijke ideeën. Maar kennelijk beheersen zij...
de angsten, beperkingen en onzekerheden van de mensen...
waardoor religie zo effectief inspeelt, met opzet of anders, op deze onzekerheden.
Mensen doen wat gezegd wordt zodra er gedreigd wordt...
met deze kosmische zinnen van eeuwigdurende straffen.
Hoe kunnen we met de Tien Geboden een geest geschapen hebben...
die tijd en ruimte kon doorkruisen?
Nee, we hebben het te druk met het beheersen van onze emoties...
om te dromen van oneindige mogelijkheden.
Misschien is dat de ultieme samenzwering.
Misschien heeft iemand lang geleden de banden van religie afgeworpen...
maar hij leeft nog steeds in een religieuze omgeving.
En zij weten het niet eens, maar hun hele idee van hoe realiteit werkt...
is geheel gevormd door religie. Tot dat uit ons systeem is...
kun je nooit beginnen met een evolutionaire invalshoek.
Eén van de problemen met georganiseerde religies...
is dat er een idee van apartheid is, dat het alleen goed is een protestant te zijn...
of dat alleen katholieken het ware weten.
En volgens mij staat ons huidige begrip van kwantumfysica...
gelijk aan het begrip van deze totale eenheid.
Wij moeten onze spiritualiteit gronden op een idee van eenheid.
Het grondpad van spiritualiteit is...
als we vragen, waarom we ons de hele tijd apart voelen.
Over God spreken roept altijd het beeld op van die oude man met de witte baard in de wolken...
oordelend, waarnemend, straffend, belonend of commentaar gevend.
Als je dat spoor eenmaal volgt...
Mis je volledig het pad van spirituele evolutie en ontwikkeling.
Ieders smeekbede aan iedereen die niet wil opgroeien, maar wil dat de grote vader...
in de lucht voor hem zorgt, is Jezus vragen het voor je te doen.
Als ik mijn vertrouwen in Jezus plaats, redt hij mij van mijn zonden...
en zorgt voor alles en alles zal goed zijn.
Maar Jezus kan niet mijn lunch voor me eten en Jezus kan niet voor me geboren worden.
En evenmin kan hij me redden. Want waar we hier in werkelijkheid over spreken...
is niet gered worden door God of wie dan ook.
We spreken over een persoonlijke evolutie.
De enige reden waarom er verslaving aan religie bestaat is eigenlijk een vergissing.
Vermindert dat de grootheid van God?
Nee, eigenlijk gooit het alles open en laat God oneindig zijn...
absoluut.
De wet die ons is opgelegd, is dezelfde als de wet die de Syriërs kregen.
Gegeven door de mensen in het Rozenheelal of het R-heelal.
Je weet, zoals de Hubble heeft getoond...
dat er sterrenstelsels van onmetelijke schoonheid zijn...
die wij in ons hart en onze geest graag willen onderzoeken.
Het is opwindend grote geesten te ontmoeten of mindere geesten.
En waar eindigt het? Het eindigt niet.
We willen geen verantwoordelijkheid accepteren. We willen onze grootsheid niet accepteren.
Daardoor is het eenvoudig voor ieder gedachtestelsel, religieus of anderszins...
dat langskomt, om daarop in te spelen, in te spelen op onze onzekerheden...
ons ervan te verzekeren dat alles goed is en er voor ons gezorgd wordt.
Wij zuigen het op. Dus geef religie niet de schuld.
Geef onze eigen onzekerheid de schuld, die religie laat opbloeien en het toestaat...
dat zoveel gedachtestelsels die opkomen en ondergaan in de menselijke geschiedenis.
Daarom kunnen we er niet uitstappen.
Mag ik u voorstellen...
de heer en mevrouw Richard Buck Filipowski.
Iets vandaag de dag ervaren dat de trigger is...
van iets met een zware emotionele lading.
Hoe kan het nu dat we nog verder verwijderd zijn van de realiteit van wat eigenlijk is.
De nieuwe droom, als een donderbui in onze hersenen...
en de elektrische slagen door onze synoptische luchten...
tot de aard van ons wezen, zorgt voor een chemische lawine in ons lichaam...
dat ons lichaam voorbereidt op strijd, overwinning...
een emotioneel genotvolle ervaring.
Maar als er geen overwinning was, zou er ook geen genot zijn...
als we niet eerst dat hologram hadden en de chemicaliën waarvan we gemaakt zijn...
of beter nog, ons veranderde van angstige wezens...
in onverschrokken wezens na een droom.
De voorste lob is de bekroning van het menselijk brein.
De voorste lob.
Deze voorste lob biedt ons het onderscheid om van gedachte te veranderen.
Door de werking van het zenuwstelsel...
en de specifieke manier waarop het kwantumeffecten uitvoert...
een zeer duidelijke, specifieke manier, niet algemeen, vaag of onnauwkeurig...
dat zondermeer de deur opent om vrije wil een mogelijkheid te maken...
zonder de moderne doctrine te schaden.
En dat is overeenkomstig, tot op zeker hoogte...
met de subjectieve opvatting van mensen dat we een vrije wil hebben.
Wat ons onderscheidt van alle andere wezens...
is de verhouding van onze voorste lob ten opzichte van de rest van onze hersenen.
De voorste lob is het deel van de hersenen, dat verantwoordelijk is voor vaste doelen...
voor besluitvorming, voor gedragsregulering en voor inspiratie.
Het is de stoel die ervoor zorgt dat we informatie uit onze omgeving opnemen...
het verwerken en het opslaan in de hersenen om besluiten te nemen of keuzes te maken...
die anders zijn dan de besluiten en keuzes die we in het verleden namen of maakten.
De hersenen bestaan uit heel kleine zenuwcellen, neuronen genoemd.
Deze neuronen hebben takjes die verbinding maken met andere neuronen en zo een neuronet vormen.
Iedere plaats waar zij verbinden is opgenomen in een gedachte of herinnering.
De hersenen bouwen de concepten op volgens de wet van associatief geheugen.
Bijvoorbeeld ideeën, gedachten en gevoelens zijn gemaakt en verbonden in dit neuronet...
en allen hebben een mogelijke relatie met ieder ander.
Bijvoorbeeld het concept en het gevoel van liefde is opgeslagen in dit neuronet.
Maar het concept van liefde wordt gevormd uit verschillende ideeën.
Sommige mensen hebben liefde verbonden met teleurstelling.
Als zij aan liefde denken, ervaren zij de herinnering aan pijn...
zorg, boosheid en zelfs razernij.
Razernij kan weer aan pijn verbonden zijn, dat weer verbonden is aan één persoon...
waardoor het weer verbonden is aan liefde.
Iedere observatie kan bekeken worden als een kwantum maatneming.
Deze kwantum maatneming zorgt voor een herinnering.
We krijgen altijd een soort van nareflectie in de spiegel van de herinnering.
Het is deze reflectie in de spiegel van de herinnering...
dat ons het ik-gevoel geeft, wie ik ben. De hersenen kennen het verschil niet...
tussen wat het in de omgeving ziet en wat het zich herinnert...
omdat dan dezelfde specifieke neuronetten schieten.
Fysiologisch weten we dat zenuwcellen die samen vuren, zich ook verbinden.
Als je iets steeds maar weer oefent, krijgen deze zenuwcellen een langdurige relatie.
Als je dagelijks boos wordt, als je dagelijks gefrustreerd raakt...
als je dagelijks lijdt, als je redenen geeft voor je slachtofferrol...
verbind en re-integreer je dat neuronet ook dagelijks...
en dan heeft dat neuronet een langdurige relatie...
met al deze zenuwcellen die een identiteit worden genoemd.
We weten ook dat zenuwcellen die niet samen schieten ook niet langer verbonden zijn.
Zij verliezen de langdurige relatie...
omdat iedere keer dat we het gedachteproces onderbreken...
komt er een chemisch antwoord in het lichaam, iedere keer dat we het onderbreken...
verbreken de verbonden zenuwcellen de langdurige relatie.
Als we oefenen, onze geestelijke oefening en onze handigheid het te kunnen doen...
toont het aan dat onze hersencircuits groeien als resultaat van de inspanning.
Met andere woorden, het wordt steeds makkelijker.
Als we dat idee accepteren, staat het ons toe de volgende dag terug te gaan...
en het met meer zekerheid en meer acceptatie te doen.
Dat is op zich niet anders dan bidden.
Er is namelijk geen religieuze tekst die zegt dat het niets uitmaakt.
Er is geen religieuze tekst die niet zegt...
dat jouw gebed en doel niet beantwoord zullen worden door God.
Het uitleggen hoe dat gebeurt...
is waar kwantumfysica en het toeschouwen allemaal om draait.
Maar we kunnen nog steeds iets denken, echter dan wat dan ook...
daar zijn onze hersenen voor ontworpen. De voorste lob, met de enorme ruimte...
is het altaar waar we de gedachte plaatsen en het geeft ons toestemming...
de gedachte lange tijd vast te houden...
en het vermindert het volume naar de externe stimuli.
We verliezen het idee van tijd en ruimte. Op dat moment stappen we het kwantumveld in.
Dat is het moment dat we de gedachte echter maken dan wat dan ook.
We zijn fysieke, chemisch emotionele mensen. Dat is niet slecht.
Het wordt pas een beperking wanneer we...
deze zelfde emoties en hetzelfde gedrag dagelijks aanwenden...
en nergens komen op het gebied van verandering of evolutie in ons leven.
Hoe kunnen we zeggen dat we iedere dag ten volle geleefd hebben...
door simpelweg dezelfde emoties te ervaren waar we dagelijks aan verslaafd zijn?
Wat we eigenlijk zeggen, is dat ik moet herbevestigen wie ik ben...
en mijn persoonlijkheid is, ik moet dit doen, ik moet hierheen, ik moet dat zijn.
Een meester is een ander verhaal.
Dat is iemand die een dag ziet, als een mogelijkheid in de tijd...
om wegen van realiteit, ongeboren emoties...
van ongeboren realiteiten te creëren...
zodat de dag een bevruchting geeft van oneindige 'morgen's.
Het deel dat hypothalamus wordt genoemd, is net een fabriekje.
Het is een plaats waar zekere chemicaliën gemaakt worden...
die overeenkomen met zeker emoties die wij ervaren.
Deze chemicaliën worden peptiden genoemd. Het zijn kettinkjes van aminozuurreeksen.
Het lichaam bestaat hoofdzakelijk uit koolstof...
dat wel twintig verschillende aminozuren maakt om de fysieke structuur te formuleren.
In de hypothalamus, nemen we kleine kettingproteïnen, genaamd peptiden...
en stellen ze samen tot zekere neuropeptiden of neurohormonen...
welke overeenkomt met de emotionele status die we dagelijks ervaren.
Er zijn dus chemicaliën voor woede, voor droefheid en voor slachtofferrol.
Er zijn chemicaliën voor lust.
Er zijn chemicaliën die overeenkomen met iedere emotie die we ervaren.
Op het moment dat we die emotie ervaren, in ons lichaam of in onze hersenen...
zal die hypothalamus onmiddellijk een peptide aanmaken.
Die wordt dan door de klier in de bloedstroom vrijgelaten.
Het moment dat het in de bloedstroom komt...
komt het op verschillende punten of verschillende delen van het lichaam.
Iedere cel in het lichaam heeft ontvangers aan de buitenkant.
Eén cel kan duizenden ontvangers hebben...
het oppervlak bedekkend en zo als het ware open te staan voor de buitenwereld.
Wanneer een peptide op een cel landt, als een sleutel in een slot...
gaat het op het ontvangstoppervlak zitten en hecht zich, beweegt de ontvanger...
en als het bellen aan de deur zendt het een signaal naar de cel.
Tijd voor een feestje.
Wat er tijdens volwassenheid gebeurt, is dat de meeste van ons...
die obstakels onderweg hadden op een emotioneel afstandelijke manier functioneren...
of handelen alsof vandaag gisteren was.
Wat is het? - Een mix.
Verandering op zich betekent dat wij onze oude ik moeten achterlaten.
Het betekent dat we onze identiteit achter moeten laten, voor een moment...
en beginnen te speculeren wie we zouden kunnen zijn.
Veranderen betekent ons gedrag genoeg aanpassen, zodat het permanent is.
Onze ervaringen kleuren wat we weten.
Er is dus geen echt objectieve opvatting over wat dan ook.
Want onze opvatting over alles...
heeft te maken met onze vorige ervaringen en onze emoties.
Alles heeft een emotionele waarde.
We gingen van emoties zijnde spirituele, immateriële dingen naar dingen...
die niet eens dingen zijn, naar werkelijke moleculen met moleculair gewicht...
en peptiden met volgorde en structuren.
De wetenschap weet nu dat de hypothalamus neuropeptiden maakt...
en deze neuropeptiden zijn sterke chemicaliën.
Hier het verhaal van de peptide en de cel.
De peptiden vinden de ontvangers, landen erop en blijven eraan vast.
Zij kunnen eraf gaan en weer terug komen.
En als zij er zijn, veranderen ze de cel.
Een ontvanger waar een peptide inzit...
start een waterval van biochemische gebeurtenissen...
waarvan sommige de kern van de cel veranderen.
Iedere cel leeft beslist en iedere cel heeft een bewustzijn...
al helemaal als we bewustzijn omschrijven als het gezichtspunt van een toeschouwer.
Er is altijd het gezichtspunt van de cel.
De cel weet waar het is, de cel weet waar het heengaat.
De cel weet welke proteïne het maakt. De cel weet of het om splitsen gaat...
of dat het in een programma zit om het splitsen te stoppen.
Eigenlijk is de cel het kleinste stukje bewustzijn in het lichaam.
Ik heb honger.
De cellen schreeuwen naar de hersenen...
Honger. - We hebben ons portie nog niet gehad.
En het stuurt indrukken naar de hersenen.
Ik heb honger. - En de hersenen gaan beeldspraak formuleren.
Het zal als stemmen in ons hoofd klinken.
Ik heb honger. - Bedenk een reden om gedeprimeerd te zijn.
Ja, ik heb honger. - Bedenk een reden om verward te zijn.
Bedenk een reden voor ons eigen lijden. En het lichaam zal de hersenen zeggen...
dat zijn chemische behoefte niet vervuld is met wat chemicaliën nodig hebben.
Daarop worden de hersenen geactiveerd en gaan terug naar vorige situaties...
en vertonen plaatjes aan de voorste lob. - We hebben een compleet dienblad gevraagd.
Laat maar komen. - Heerlijk.
Mijn definitie van een verslaving is heel eenvoudig. Iets dat je niet kunt stoppen.
We creëren situaties die voorzien in de bio- chemische honger van onze lichaamscellen...
door situaties te creëren die tegemoet komen aan onze chemische behoefte.
Het overkomt altijd mij.
Iedere dag weer. Waarom ik?
Mijn definitie betekent werkelijk...
dat als je niet je emotionele toestand kunt beheersen, je eraan verslaafd bent.
Dit verpest alles.
Mensen die onze emotionele behoeften willen delen, onze gevoelens, wat ze ook zijn.
Ook al zijn ze seksueel.
Ook al zijn ze slachtoffer, arme ik, arme jij. - Waarom ik?
Ook al zijn ze krachtig. Je hebt iemand nodig die jou beheerst.
Zodat jij het gevoel hebt alles te beheersen.
Doop je half gegeten garnaal niet nog eens in de cocktailsaus.
Krijg de pest met je gezondheidsmanie. Ik ben de zus van de bruid.
Ik stop mijn kont nog in de cocktailsaus als ik daar zin in heb.
Ik wil dat je nu gaat bedienen. Zorg dat iedereen een vol bord heeft.
Als je er niets aan wilt doen...
We laten zien wat vrouwen willen.
Wat is realiteit?
Hoe weten we dat het de realiteit is? - Wat is nu echt realiteit?
Ze hebben bij proefdieren elektroden aan die delen van de hersenen bevestigd...
die de neuropeptiden aanmaken.
En deze neuropeptiden zijn zulke sterke chemicaliën, dat...
er van uitgaand dat zij de proefdieren trainen...
om een knop in te drukken om die chemicaliën vrij te laten...
het vrijlaten van de neuropeptide...
het zou kiezen voor het vrijlaten van de neuropeptide...
boven honger, seks, dorst en slaap.
In feite ging het door tot het punt van fysieke uitputting...
en stortte in voor het fysiek voor zichzelf zou zorgen.
En dat doet nu stress met ons lichaam. We raken zo verslaafd aan stress in ons leven...
dat we geen ontslag kunnen nemen, al past die baan niet bij ons.
We verbreken een relatie niet omdat die niet goed voor ons is.
We maken geen keuzes, omdat de stimuli en antwoorden...
de chemie produceren die onze keuzes vertroebeld.
En we zijn niet anders dan de hond die niet kan kiezen...
door zijn kleinere voorste lob.
Hoe kan dus bijvoorbeeld iemand beweren werkelijk verliefd te zijn...
op een specifiek persoon?
Zij zijn slechts verliefd op de emoties waar zij aan verslaafd zijn.
Hetzelfde persoon kan volgende week uit de gratie vallen door niet te voldoen.
Hoe kan het dat je het niet ziet?
Nee, je snapt de clou niet. Het is een fotografengrapje.
Ga verder over je muziek.
Is alles in orde?
Ik zag de bruidegom een meisje pakken.
Wanneer? - Nu net.
Ik was net bij de bruidegom... - Ik kan liplezen.
Het spijt me. Ik was zojuist bij de bruidegom.
Hij houdt van Paulette. - Waar?
Polen, ze zien er allemaal hetzelfde uit in een smoking.
Iedereen is heimelijk een avonturier. Iedereen houdt van het avontuur.
Je moet alleen de eerste stap doen. En als men dat eenmaal inziet...
heeft het moment van inzicht een frequentie. Het draagt een boodschap.
De lichaamscellen worden geactiveerd door mogelijkheden.
Zij worden geactiveerd door onbekende potentiëlen.
Zij worden geactiveerd door toekomstige geschiedenis of toekomstige mogelijkheden...
wat nog een stukje verder het konijnenhol in is.
Zij staan zichzelf toe de onzekerheid, het mystieke en de mogelijkheid te ervaren...
zodat wanneer zij uit het konijnenhol komen zij een heel ander persoon zijn.
En nu gaan ze terug hun wereld in. En omdat zij die informatie verwerkt hebben...
en sporen hebben achtergelaten in de geest en de hersenen...
zal hun waarneming van de wereld nooit meer hetzelfde zijn.
Hoe kunnen we zeggend at we echt iedere dag geleefd hebben...
door iedere dag dezelfde emoties te ervaren waar we verslaafd aan zijn?
Een meester is een heel ander verhaal.
Nog wat te drinken?
Het is één dat iemand de dag ziet als een mogelijkheid in tijd...
om wegen van realiteit te creëren en ongeboren emoties...
zodat de dag oneindige 'morgen's wordt.
Op de bruidegom.
Wat is er aan de hand, jongens? - Wat is er?
Wat hebben we nodig?
Meiden. - Breng ze hier.
Ja, het is een psychosomatisch netwerk en ja, sommige onder ons...
vooral adolescente jongens, worden beheerst door de lagere delen.
Meer drank.
Het oog heeft niet de controle over de moleculen van emotie.
Het is meer, ik wil niet zeggen aan de genade ervan overgeleverd.
Maar de snelle oogbewegingen die onze helpen waar te focussen...
zijn gecentreerd in de middenhersenen...
en hier kun je de opiaatontvangers plaatsen en ontvangers voor vele andere peptiden.
Daarom is weer de relevante zoekterm...
gerelateerd aan het vinden van een zekere emotionele toestand.
Ze zal me nooit zien zitten.
Waar wacht jij in vredesnaam op?
Kom, poesjes. Ik kan het niet geloven.
Wat ben je, kom hier. Ga uit de weg.
Ha, schatje. Kom, liefje.
Je weet dat je het wilt. Kijk niet zo naar me.
En hoe zit het met mensen die verslaafd zijn aan seks?
Feitelijk is seks een uitvinding om in de toekomst te kijken.
Denk daar maar eens over na.
Hallo, grote jongen.
Is dat een rol pepermunt in je zak, of ben je gewoon blij mij te zien?
Ik wil een polka horen. - Ik zal een polka spelen.
Je kunt geen Poolse bruiloft hebben zonder een polka.
Laat het met rust. Houd je handen thuis.
Hoe kun je een Poolse bruiloft hebben zonder een polka?
Blijf je met handen van mijn spullen.
Geen Poolse bruiloft zonder een polka.
Onze geest creëert letterlijk ons lichaam. Maar het begint allemaal in de cel.
En wie geeft de cel het bevel? De bevelen komen uit het neuronet in onze hersenen...
die gebaseerd zijn op de ervaringen en informatie die we daar hebben opgeslagen.
We gebruiken een doos...
van oplossingen voor ons leven die zorgen dat de chemie plaatsvindt.
Als we de chemie willen veranderen, moeten we feitelijk het neuronet veranderen...
hetgeen betekent dat we onze identiteit moeten veranderen...
hetgeen betekent dat we onze houding moeten veranderen...
of de manier waarop we een interactie met de omgeving onderhouden moeten veranderen.
Iedere keer dat we dezelfde persoon blijven en dezelfde ervaringen en houding houden...
is het enige wat we doen onszelf als onze identiteit te bevestigen.
Ik trad eens op in een vrouwengevangenis. Zij waren allen heroïneverslaafd.
Door hen te leren dat zij ontvangers hebben voor de heroïne en hoe meer zij nemen...
hun mogelijkheid hun eigen, interne endorfine, hun eigen, interne heroïne...
aan te maken steeds meer afneemt en de ontvangers afstompen of verminderen.
Er zijn dus heel veel veranderingen.
Deze nieuwe informatie over hoe weinig hersencellen gemaakt worden...
waardoor mensen eigenlijk...
Bij alle verslavingen zitten zij vastgeroest in oude patronen.
Het mentale leven van de persoon raakt overheerst door pijn...
zodat alles wat zij meemaken, gekleurd is door pijn.
En soms draait alles in hun reacties en wat zij doen om pijn.
Eén van de dingen over ontvangers, is dat zij hun gevoeligheid veranderen.
Als een zekere ontvanger voor een zekere drug of intern vocht gedurende lange tijd...
en heel intensief gebombardeerd wordt, zal het letterlijk krimpen.
Zij zullen verminderen, of zo vastzitten dat zij afstompen om minder reageren.
Daardoor zal dezelfde hoeveelheid drugs of intern vocht...
een veel kleinere reactie teweegbrengen.
Als we de cel met dezelfde houding bombarderen en met dezelfde chemie...
steeds weer en dagelijks, als die cel dan uiteindelijk besluit te splitsen...
als het een zuster- of dochtercel produceert, zal die cel meer ontvangstplekken hebben...
voor die specifieke emotionele neuropeptiden en minder ontvangstplekken...
voor vitaminen, mineralen, voedingsstoffen, vochtwisseling of zelfs afval en gif afgifte.
Het hele verouderen is het resultaat van onvoldoende proteïneproductie.
Wat gebeurt er wanneer we ouder worden? Onze huid verliest elasticiteit.
Elastine is een proteïne.
Wat gebeurt met onze enzymen? We verteren ook niet meer zo goed.
Wat gebeurt er met ons synoviale vocht? Dat zijn proteïnes die bros en stijf worden.
Wat gebeurt er met onze botten? Zij worden dun.
Het hele ouder worden is dus het resultaat van onvoldoende proteïneproductie.
Daardoor komt de vraag op, of het echt iets uitmaakt wat we eten.
En hebben voedingsstoffen echt een effect als de cel niet de ontvangstplekken heeft...
na twintig jaar van emotioneel misbruik om voedingsstoffen binnen te laten...
welke nodig zijn voor de gezondheid?
Als we de gedachten van een persoon kenden, die we het best leren van hun verslaving...
hun voortdurende, gedurende vierentwintig uur, in een continuïteit...
van emoties die zij tonen in hun lichaam, leren wij al hun gedachten.
Ik haat je.
Wij zullen nooit herboren worden in ik-houd-zoveel-van-je mensen.
We worden altijd herboren in situaties waarom we onszelf haten.
Ik haat je.
Idioot.
Jij deugt niet. Bekijk jezelf eens, je bent lelijk.
Je bent niets waard. Je wordt oud.
Ik haat je.
Dan ga je jezelf toch wat afvragen?
Als gedachten dat met water kunnen doen...
bedenk dan eens wat onze gedachten met ons kunnen doen.
Er is nog nooit iemand geweest die je toereikende, intelligente kennis bracht...
over jouw mooie zelf, hoe je van binnen naar buiten kunt werken.
Waarom heb je verslavingen? Omdat je niets beters hebt.
Je hebt van niets beters gedroomd. omdat niemand je ooit leerde hoe je beter moest dromen.
Er zijn nu gegevens dat wanneer mensen verslaafd zijn, hetzij aan cocaïne...
heroïne, nicotine, alcohol...
zij de blokkering van de groei van nieuwe hersencellen delen.
Toch kan het weer helemaal goed komen zodra de druginname gestopt is.
Als je de valkuilen niet ziet, moet je door de rotzooi tot je het wel ziet.
Want als je het niet ziet, het is je enige leermachine.
Het is de enige manier om iets nieuws te begrijpen.
Dus...
het heelal brengt deze dingen tot je deur en jij kunt er van leren...
als je het wilt bestuderen en verder wilt kijken dan je neus lang is.
Mag ik...
Wat tandpasta lenen?
Bedankt.
Als ik het er over heb dat we verdwijnen, bedoel ik niet fysiek verdwijnen.
Ik bedoel dat we ons buiten een gebied van de hersenen bewegen...
dat te maken heeft met onze persoonlijkheid.
Dat te maken heeft met onze associatie tot mensen, plaatsen, tijd en gebeurtenissen.
We bestaan niet in de associatieve centra in onze hersenen...
die onze identiteit en persoonlijkheid herbevestigen.
We hebben nu de kennis om wat onze gedachten doen en hoe ze ons verzwakken te begrijpen.
Veel wetenschappers die dit echt bestuderen met gedragsstudies en op andere manieren...
laten zien dat gedachten het lichaam verzwakken.
En gedachten creëren grotendeels jouw realiteit. Zij creëren wat je over jezelf zult denken.
Als je dik bent, maar jij denkt dat je prachtig bent, zul je dat zijn.
Maar de meeste vrouwen, we worden steeds vergeleken met onmogelijke modellen...
van Barbie tot model, waardoor we denken dat het er alleen omgaat hoe we eruit zien...
en dat andere mensen ons zo zullen zien. We knokken tegen onmogelijke normen.
Relatief aan hun eigen emotionele verslaving zijn films, drama's, nieuws en alle media...
die vandaag de dag zo mooi zijn...
om mensen te voorzien van ervaringen zonder er zelf bij te zijn.
En toch...
definieert dat niet de menselijke grootsheid.
Zij zijn zo gehypnotiseerd door hun omgeving, door de media...
door televisie, door mensen die leven en idealen creëren...
dat iedereen worstelt om te worden wat niemand eigenlijk kan worden...
op het gebied van lichamelijk voorkomen en definities van schoonheid en waarde...
welke illusies zijn, zodat de meeste mensen zich overgeven en in middelmatigheid leven.
Zij kunnen dat leven leiden, zonder dat de ziel ooit werkelijk...
Hun wens kan nooit naar boven komen. Dus willen ze misschien iets anders zijn.
Maar als het naar boven komt en zij zichzelf afvragen of er nog iets meer is...
of waarom ze hier zijn, wat het doel van het leven is...
waar ga ik heen, wat gebeurt er als ik sterf en zij vragen zich dit af...
gaan zijn flirten en zich gedragen...
met het idee dat de sleutel een zenuwinzinking zou kunnen zijn.
Wat zij in werkelijkheid doen, is hun oude opvattingen...
over hoe zij hun leven en de wereld zien, uiteen laten vallen.
Daarom volgen slechts weinig mensen deze weg omdat het zeer ontwortelend is.
Alle modellen waar we naar leefden moeten afgebroken worden...
en op die manier moeten we ons zelf bevrijden.
Soms is er een nare periode tussen het comfort van wat we kenden...
en het ware comfort wanneer we meester zijn over ons zijn, volgend op de tijd van chaos.
De meeste mensen geven de hoop op als ze in de chaos zijn...
en gaan terug naar de oude, valse zekerheden.
Zij zullen een redelijk leven leiden en in een soort vrede sterven...
maar zij hebben geen enkele spirituele voortgang geboekt...
in het experiment dat we leven noemen.
We zijn in een heel nieuw gebied in onze hersenen...
en omdat we op geheel nieuw gebied zijn herverbinden we de hersenen...
het letterlijk herverbinden met een nieuw concept.
Uiteindelijk verandert het ons van binnenuit.
Als ik mijn geest verander, verander ik dan mijn keuzes?
Als ik mijn keuzes verander, verandert mijn leven dan?
Waarom kan ik niet veranderen. Waaraan ben ik verslaafd?
Wat zal ik verliezen waar ik chemisch aan verbonden ben?
En welk persoon, plaats, ding, tijd of gebeurtenis...
waar ik chemisch aan verbonden ben, dat ik niet wil verliezen...
omdat ik anders de chemische ontwenning moet ervaren.
Zie daar, het menselijk drama.
Dit leven is slechts een bladzijde in een enorm boek...
waarin we altijd zijn wie we zijn.
Maar altijd, met het inherente...
geprik van ambitieuze achtervolging...
een achtervolging die ons meeneemt...
van de saaie verveling van zelfbespiegeling of zelfhaat, naar zelfcreatie...
van nieuwe dromen.
En we zijn ambitieuze goden.
Het is de enige planeet in de Melkweg met een bewoning doordrenkt...
in een onderdrukking van religie.
Weet je waarom? Omdat de mens goed en fout heeft uitgevonden.
Ik zei dat er geen goed en fout bestaat.
Betekent dat, dat het niets uitmaakt? Beslist niet.
Het probleem dat ik met goed en fout en soortgelijke categorieën heb...
is niet dat ik wil dat het niets uitmaakt, maar goed en fout gaan niet ver genoeg.
Zij hebben nooit gezondigd. Zij zijn nooit in de fout gegaan.
Amorele confrontaties met de gemeenschap.
Maar dat beweren ze. Daarom zijn ze hier. Om fout te doen, te leren en te zoeken.
En de wijsheid daaruit te gebruiken om nog grotere dromen te creëren.
De verslagen zijn hier en daar moet ik mee omgaan.
Dat is veel pijnlijker dan een God die alles bijhoudt in de hemel.
Iedereen die vertrekt op het pad der verlichting...
zal alles wat hij doet, foutloos doen.
Uit angst voor verdoemenis? Nee.
Of voor de woede van God? Of omdat ik niet vergeven ben voor mijn zonden?
Nee. Dit zijn allemaal excuses die ons weghouden van het echte probleem.
De werkelijk verlichtte persoon...
zal iedere actie zien als een reactie om mee om te moeten gaan.
En als ik wijs ben, doe ik niets...
waardoor ik het moet aanschouwen en oplossen en het later in mijn ziel moet balanceren.
Dat is de echte maatstaf. Dat God, of het fundamentele niveau van de werkelijke...
afhankelijk van hoe de mensen het beschrijven. Theoretisch zou het overal moeten zijn.
Het is iets, hoe het zich zou manifesteren of hoe God zich zou manifesteren...
in de wereld, is gecompliceerder, maar ik denk dat zeker vanuit...
een traditioneler religieus perspectief men wat van het persoon God is afgestapt.
Er is een verschuiving van God daarboven, daar buiten of daarin, waar dan ook...
naar de God binnen in. Dat is een verbetering maar we willen niet het idee krijgen...
dat God binnen in kan zijn en toch apart, hetgeen is wat de meeste mensen denken.
Zij denken bij de God binnen in, aan van die sciencefiction films...
waar opeens wezens uit het lichaam barsten. God is niet binnen, in zo'n idioot idee.
Het betekent dat wij leven en bewegen in God, in feite dat wijzelf goddelijk zijn.
Wat is de relatie tussen mijn godeigen en jouw godeigen?
Er is geen relatie, want het is slechts één god.
Het zit niet in ons allebei. Alle mensen zijn goddelijke mensen.
Is het niet ironisch, dat men dit het woord van de duivel noemt?
Of ketterij?
Als dit ketterij is, dan is wat beloofd is aan iedereen...
een 'vervulling' met God die onlosmakelijk is.
Kennis laat de hersenen verbindingen maken. En we zien eindelijk wat altijd al bestond.
Maar omdat we met routine, in automatische programma's leven...
kunnen we het niet zien, want we gebruiken de hersenen alleen voor het vertrouwde.
Kennis leren betekent nieuwe dingen leren.
Nieuwe dingen leren betekent informatie vergaren...
en een circuitstelsel creëren om gevoeligheid te ontwikkelen...
om dingen voor het eerst te zien.
Er zit enorm veel potentie in het veranderen van het soort gedrag...
en de karakteristieke patronen waarin we vastzitten.
Feitelijk, als je geluisterd hebt en alles onthouden hebt wat ik zei...
is jouw psychologie anders dan daarvoor. Dat is iets dat Eric Kandel...
de recente Nobelprijswinnaar voor medicijnen en wetenschap...
welsprekend bracht, toen hij zei dat in de basis het geheugen gecodeerd is...
en je genetische structuur veranderd is.
Hoewel we voorheen van het zenuwstelsel zouden spreken...
als een vaststaand iets dat niet veel ruimte voor verandering liet...
weten we nu dat op veel niveaus dat niet waar is.
In feite is er grote elasticiteit...
hetgeen op de mogelijkheid tot verandering binnen het zenuwstelsel wijst.
En als je de structuur van het menselijk brein gedetailleerd bekijkt...
zie je dat het specifiek ontworpen is, zorgvuldig in elkaar gezet...
om het eenheidsveld te ervaren, de eenheid van het leven te ervaren.
We zijn allemaal verbonden.
Het meest fundamentele is dat wij allemaal verbonden zijn door een energieveld.
We zwemmen in een zee van licht, hetgeen het nulpuntveld is.
Ten eerste moet je afkomen van het hele idee van apartheid.
Apartheid is momenteel het grootste probleem in de wereld.
Je neemt het idee van een verward heelal en past dit toe op menselijke ervaring...
omdat de menselijke ervaring ook een deel van het heelal is.
Dan zeg je, goed, laten we aannemen dat het heelal verward is...
hoe zou het zich dan manifesteren?
Daarna doorlopen we de manieren waarop het zich zou kunnen manifesteren.
Als er een verbinding met een andere geest is, noemen we het telepathie.
Als er een verbinding met een object elders is, noemen we het helderziendheid.
Als er een verbinding is die in de toekomst ligt, noemen we het vooruitziend.
Als er een verbinding is die mijn bedoeling aan de wereld kenbaar maakt...
noemen we het psychogenese, of genezing op afstand of iets in die trant.
Je kunt een lijst doorlopen van wel twaalf psychische ervaringen...
die in de loop der jaren namen kregen, zoals telepathie.
Maar dit is slechts het topje van de ijsberg.
Mensen vragen waarom je geïnteresseerd bent in de schaal van Planck...
het allerkleinste op het gebied van spiritualiteit...
want het is duidelijk spiritueel aanwezig. Het is overal.
En dat klopt, de schaal van Planck is uitermate klein, maar ook overal.
Waar je ook bent, het is er.
En omdat het holografisch is, herhaalt het verschillende schalen...
als fragmenten door het heelal.
Ik zou zeggen dat wat kwantummechanica voor de twintigste eeuw is...
hetgeen de nieuwe brug zal zijn tussen wetenschap en spiritualiteit...
zal duren tot de eenentwintigste eeuw. We creëren allemaal de toekomst.
We creëren allemaal wat buiten ons ligt.
Wat dat betreft is niemand onschuldig.
Als buiten iets is dat we niet leuk vinden, kunnen we het niet onze rug toedraaien...
omdat we medemakers zijn, hoe dan ook.
En we moeten het juiste doen...
om proberen de beste toekomst voor iedereen te krijgen.
Tot zover hebben we het gehad...
over de vrijheid van ons eigen, persoonlijke leven en de kwantumfysica...
dat we onze realiteit blijven bevrijden tot ultieme realiteiten.
Natuurlijk bestaan ze. Maar als we het bereikt hebben, wat dan?
Waneer verschuiven we van mij naar één?
Wanneer zijn we de onbewuste geest?
Wanneer zijn we de kennis van het één, transpersonele zelf?
Als jij je gaat realiseren wat je ware natuur is...
is er geen vraag en geen antwoord meer. Slechts de plotselinge bewustwording.
Nu kom je weer uit het konijnenhol en acteert...
in deze wereld van illusie en magie...
met het begrip dat je nooit zult sterven en dat je nooit geboren bent.
Een bewuste keuze uit mogelijke gebeurtenissen...
de feitelijke gebeurtenis van ervaring komt naar voren.
En zo zal voor het eerst de wetenschap vrije wil tegenkomen.
Bewustzijn is vrij, want er is geen wiskundige beschrijving van het onderwerp...
alleen voorwerpen kunnen wiskundig beschreven worden...
en slechts tot het punt dat zij mogelijkheden zijn.
Maar de vraag staat nog voorop, wie is de kiezer?
Bestaan alle realiteiten gelijktijdig?
Is het mogelijk dat alle potentiëlen naast elkaar bestaan?
Welkom in Platland, een land van slechts twee dimensies.
Alleen vooruit en achteruit, links en rechts.
In deze wereld is geen omhoog en omlaag.
En ik vroeg Ray waar Dotty was. Hij zei dat ze uit was in Line. Best, zei ik.
Waar komt dat vandaan? Wat is dat ding?
In deze wereld, hebben de tweedimensionale wezens die hier leven...
geen begrip van driedimensionale voorwerpen. Deze tweedimensionale Platlanders...
begrijpen de kubussen, bollen en prisma's niet...
van ondergetekende.
Vanuit hun 2D perspectief, kan mijn 3D vinger er zo uitzien.
Wat is dat? - Zag je dat?
Rennen.
Hallo, cirkeltje.
Angst voor het onbekende, of beter misschien het tot nog toe onbekende?
Het is een raadsel. Als we alleen zien wat we weten...
hoe kan dan iemand ooit het nieuwe, het onbekende zien?
Hoe komen we ooit uit onze doos?
Hallo, cirkeltje.
Niet bang zijn. - Wie zei dat? Waar ben je?
Dat is altijd het lastigste om uit te leggen.
Ik ben in een andere dimensie, een andere ruimte. Ik ben boven je.
Nee, gebruik dat woord nooit.
Welk woord? - Het B woord.
Boven?
Het is verboden.
Wat denk jij dat het betekent? - Ik weet het niet en wil het niet weten.
Je kunt enorm gestraft worden als je dat woord gebruikt.
Ben jij een geest? - Ik hoop het niet.
Ik heb alleen een ander perspectief dan jij.
Ik kan dingen op een manier zien, zoals jij nog niet kan.
Zoals wat dan? - Vooruit dan.
Jij hebt een kluis verstopt in je voorraadkast.
En daarin zitten twaalf munten, een testament en een paspoort.
Hoe weet je dat? Wat ben jij? Ben jij een god?
Niet meer dan jij. Maar omdat ik boven jou ben...
in een derde dimensie, zie ik dingen in jouw wereld.
Derde dimensie? Jij bent een gekke geest. Er zijn slechts twee dimensies, kijk maar.
Als ik de binnenkant van jouw buik zou aanraken, hoe zou ik dat dan doen?
Dan zou je door mijn huid heen moeten. Anders is het onmogelijk.
Stop. - Wil je nog wat meer?
Meer wat? - Dimensies.
Aanwijzingen. - Nee, ja, maar...
Maar die zijn er niet, nog meer?
Wat gebeurt er dan met me? Wat zal ik worden?
Je zult het moeten worden om het te weten.
Goed. - Uitstekend.
Ik heb het nooit geweten.
Is het niet grappig?
Dat waar we het bangst voor waren brengt ons het meest in vervoering.
Dat is het effect van het willekeurig veranderen van hun draaipunt...
en daarna is hen nooit meer iets interessants overkomen.
Zo kun je eenvoudig de lachers op je hand krijgen.
Je kunt hen niet hun mening vragen, want je weet al wat ze zullen zeggen.
Jij bent je anders gaan gedragen, ik vond je voorheen leuker.
En dat is een duidelijk teken dat je voor verandering zorgt.
Maar dat kun je wel aanpassen, als het nodig zou zijn, niet waar?
Niet leuk.
Wie kan de Heimlichgreep doen? - Draaien we al?
De Griekse filosoof, Thales, vertelde hoe geesten door water konden materialiseren.
En ik geloof dat als we vrede in de wereld willen, moeten we vrede in het water vinden.
Ik studeer kwantumfysica. Soms geef ik er les in.
Ik heb een boek geschreven over kwantumfysica en veel boeken...
die de betekenis van kwantumfysica uitleggen.
Na mijn doctoraal op Harvard, ging ik naar CERN...
een Europees laboratorium voor deeltjesonderzoek...
maar misschien ben ik het meest bekend door de ontdekking van...
het nu bekende N=1 lokaal supersymmetrisch omgedraaid SU(5) Groot Verenigde veldtheorie.
Denk niet dat de wetenschappelijke gemeenschap wetenschappelijk is.
Twee punten. Ten eerste wil ik David bedanken voor...
Gezond scepticisme is belangrijk...
en bijzondere eisen vragen om bijzonder bewijs.
Het probleem is nu......
dat mensen die de conventionele benadering van bewustzijn verdedigen...
hersenen zijn gelijk aan geest is gelijk aan computer...
gedragen zich alsof zij het bewijs hebben en wij niet.
En zij hebben...
Goed? Excuseer mijn...
Wat creëert de neuronetten in eerste instantie.
Wat is wat? De geest.
Wat is de geest? De geest, dank u.
Dit wordt goddelijke interventie genoemd.
Van boven af.
Maar hij heeft zijn voeten in de klei.
Ik word hierin betrokken vanwege mijn bewijs. Nee. Begin opnieuw.
Even terugspoelen. Ik kan terug gaan en dat repareren.
Goed, ik heet Lynne McTaggart. Ik heb het boek Het Veld geschreven.
Ik ben doctor Daniel Monti. Ik ben dokter...
met een specialisatie in psychiatrie en menselijk gedrag.
Ik werk op de voltijdsfaculteit van het Jefferson Medical College.
Ik heb wel eens mensen horen zeggen dat bewustzijn...
dit geweldige eigendom in het heelal is dat een voorliefde heeft...
voor de menselijke hersenen. Als dat het geval is, dan is bewustzijn...
zo'n drie pond zwaar en ziet er uit als een grauwe bloemkool.
Tijd voor de show.
...iets over mij zelf vertellen.
Het licht knippert al.
Zie je, dat gebeurt altijd als ik praat. Vreemde dingen gebeuren.
Als ik het vasthoud, blijft het aan. Wat betekent dat?
Het is in orde. Misschien wil God dat ik jou ontmoet.
Eigenlijk deden we dit op een conferentie...
toen we mensen vroegen hoeveel er een voorgevoel hadden en zo.
Tachtig procent. En toen vroegen wij...
wie van hen zeer sceptisch was tegenover onconventionele eisen...
hoeveel, van de dertig procent van het publiek die niets van dit alles gelooft...
hadden interessante voorgevoelens die ook nog eens uitkwamen? Tachtig procent.
Dus wanneer mensen sceptisch hierover zijn...
is dat heel begrijpelijk, want er is ook allerlei onzin.
Maar wanneer je deze fenomenen in een laboratorium bestudeert...
en je sluit alle gewone manieren om het te begrijpen uit...
blijkt dat er een psychisch component in zit.
Hier filmen we de grote denkers.
Iedereen in deze kamer is een groot denker, nu dat we hen aan het denken hebben gezet.
Dat is toch altijd de truc?
Jij hebt er waarschijnlijk wel meer over te zeggen.
Het spijt me. - Het geeft niet.
Meervoudige persoonlijkheidsstoringen zeggen wat over de basis van bewustzijn.
En het tweede is waarom werd jij een fysicus op vijftigjarige leeftijd?
Ik denk een meervoudig persoonlijkheidsstoring.
Ik wilde eigenlijk al een fysicus worden toen ik vier jaar oud was.
Als we meer en meer in-zelf-managen, zullen we...
de kwaliteiten van deze diepere niveaus in het konijnenhol ten toon spreiden.
Zo worden we een qigong meester...
waar we dingen op duizenden kilometers afstand kunnen beïnvloeden.
Als we daar naar gaan kijken...
lijkt mij de enige weg eruit die ik kan begrijpen...
is als er een intelligente aanwezigheid is.
Er is een soort ééngeestheid, zoals ik het noem...
of God, als je het zo wilt noemen.
Broed daar maar eens op.
Perfect. - Dank u.
Wat zei ik? Wat ga je daar mee doen?
Een hap. Je nam een hap uit niets.
Vertaling en sync door Astimo.
Nadere toelichting op personen die meewerkten hieraan:
Dr. David Albert, Professor en Directeur van de Filosofische Foundation van de fysica...
van de Universiteit van Columbia. Auteur van Time and Chance...
en van Quantum Mechanics and Experience.
Joseph Dispenza, D.C. Doctor in de chiropractica op Life University.
Zijn toekomstige boek is: Evolving your Brain and the Schience of Creating Personal Reality.
Dr. Masaru Emoto, Doctor in Alternatieve Geneeswijzen...
Open International University, Japan. Directeur/President van I.H.M. Inc.
Auteur van diverse boeken, waaronder De Boodschap van Water.
Amit Goswami, doctor in de filosofie Voormalig professor in fysica...
Universiteit van Oregon: inwonend senior docent van het Instituut voor Noëtische Wetenschappen.
Auteur van zes boeken, waaronder The Self-Aware Universe en Quantum Creativity.
John Hagelin, doctor in filosofie. Professor in de Fysica, Directeur van het instituut...
voor wetenschap, techniek en algemene politiek aan de Maharashi Universiteit voor Management.
Ontwikkelde Supersymmetrische omgedraaid SU5 Groot Verenigde Veld Theorie.
Stuart Hemeroff, arts. Professor in Anesthesiologie en Psychologie Studies...
mededirecteur van het Centrum voor Bewustzijn, Universiteit van Arizona...
anesthesioloog bij het Universtair Medisch Centrum van Arizona.
Auteur van vele boeken, waaronder Toward a Science of Consciousness...
en Umtimate Computing- Biomolcular Consciousness and Nanotechnology.
Miceal Ledwith, doctor in filosofie. Voormalig professor in Systematisch Theologie...
Maynooth College, Ierland en lid van het Internationale Theologische Comité.
Internationaal lector in theologie en mystiek...
maker van Deep Deceptions: The Great Questions in the Hamburger Universe, een serie DVDs.
Lynne McTaggart, journaliste en uitgeefster van Wat artsen je niet vertellen...
en andere nieuwsbrieven over alternatieve gezondheid en spiritualiteit en boeken.
Zij geeft internationale lezingen en schreef de bestseller het Veld.
Daniel Monti, arts. Onderdirecteur, consulent voor de afdeling psychiatrie...
van het Jefferson Medical College, directeur van het Mind-Body Programma...
Thomas Jefferson University. Leidt onderzoek in alternatieve therapieën bij ziekte...
en spierreacties op semantische uitspraken.
Andrew Newberg, arts. Directeur van het centrum voor spiritualiteit en neurowetenschappen...
assistent professor in radiologie en psychiatrie adjunct professor bij de afdeling...
religieuze studies van de universiteit van Pennsylvania.
Coauteur van twee boeken, Waarom God niet verdwijnt...
en The mystical Mind: Probing the Biology of Belief.
Candace pert, doctor in filofoie. Voormalig hoofd van de afdeling voor Hersenbiochemie...
klinische neurowetenschappelijke branche van de NIH...
specialist in peptiden, hun ontvangers en het immuunsysteem.
Auteur van Molecules of Emotion en meer dan 250 wetenschappelijke artikelen...
zij heeft patent op gemodificeerde peptiden in de bestrijding van Alzheimer...
beroerte en trauma aan het hoofd.
Dean Radin, doctor in filosofie. Senior, Instituut voor Noëtische Wetenschappen...
professor aan de Sonoma Staatsuniversiteit en Saybrook voortgezet onderwijs.
Auteur en coauteur van meer dan 200 artikelen en technische verslagen...
auteur van The Conscious Universe.
Ramtha, meester-onderwijzeres, stichtster van de Ramtha school voor verlichting...
doorgegeven door JZ Knight. Een tweejarige wetenschappelijke studie van Ramtha...
door onafhankelijke onderzoeker in 1997 wijst op een zeker, niet-logisch fenomeen.
Jeffrey Satinover, arts. Voormalig William James lector in psychologie en religie, Harvard...
hulpleraar in fysica op Yale, lid van de Yale Theoretische gecondenseerde materie fysici.
Onderzoekt supersymmetrisch veellichaam theorie zoals toegepast in de kwantum tellingen...
auteur van 5 boeken waaronder The Quantum Brain.
William Tiller, doctor in filosofie. Professor emeritus, Stanford Universiteit, afdeling van...
materiële wetenschappen en ontwikkeling, consulent in metallurgie en vaste fysica.
Auteur van ruim 250 wetenschappelijke stukken, technische boeken en heeft 5 patenten gevraagd.
Fred Alan Wolf, doctor in filosofie. Doctoraat in theoretische fysica, UCLA, specialist in...
atmosferisch deeltjesgedrag en nucleaire voortstuwing schema's...
ontworpen voor verre ruimtevaart.
Internationale lector, auteur van vele boeken over bewustzijn en fysica, waaronder...
Taking the Quantum Leap.